(Door Steve Brown)

AMSTERDAM-NOIR

Max Hasfeld

Een tijdje geleden is mijn oude Jiddische gabber Max Hasfeld heen gegaan. Zijn motto was geef een draadje van je trui en dan heb ik binnen de koste keren de hele trui van je lijf.  Nou, dat heb ik geweten ook, maar dat nam niet weg dat hij altijd mijn Jiddische gabber is gebleven en zelfs een tijdje mijn buurman is geweest in de voor de Tweede wereld Oorlog sjieke  Joodse  Amsterdam Zuid. Overigens was zijn motto ook niet ontbloot van gevaar. Toen Max, een Onroerend Goed Magnaat was en huisde als een Pasja in het Kapitaal pand waar nu Moppes Diamants zit op het Rijksmuseum Plein en o.a. de eigenaar van Roxy was, was hij ook met een draadje meer dan 100.000,- gld van Ferry Koch ( vermoord) bezig en die was het zat. Ik was erbij op dat kantoor dat Ferry een groot pistool trok en Max door zijn hoofd wilde schieten of wilde verbouwen en heb toen mijn compagnon Ferry tegen gehouden. O, ja Max was ook nog o.a de organisator van de Miss Holland verkiezingen waar vaak de Hoofdprijs Max was. Max beschikte ook over uitmuntende contacten zo was ik aanwezig bij hem op kantoor dat hij een probleempje had met zijn onroerend goed en even direct met de toenmalige Ed van Thijn belde, ik viel zo wat uit mijn stoel want ik was in die periode vrij naïef van de corruptie van de heersende klasse.

En recentelijk zijn Maurice Noot en Steef Verhoeven mijn eveneens Jiddische Gabbers ook overleden. Het wordt Stil in het Oude Jiddische Mokum Amsterdam.

Maurice Noot

Maurice ken ik al van The Happy Family tijd en dat heeft mij dan ook behoorlijk wat (leer)geld gekost, maar ik kon nooit lang kwaad op Maurice blijven, want zijn Jiddisch humor en overlevingsdrang werkte bij mij altijd zeer ontwapenend. Ook was Maurice erelid van onze De Stem van de Straat partij maar met een verbod om in de buurt te komen van de partijkas. Vlak voor zijn dood heb ik hem nog gesproken en daarna een aantal keren gebeld omdat ik niet wist dat Maurice al overleden was. 

Steef van der Hoeven

Steef was in zijn jonge jaren de Jiddische  Playboy met ‘MGB- open dak’ met altijd Top Babes naast zich. Steef die er lustig op los gokte en  altijd op weg was naar de volgende kroeg en avontuur. 

Deze Joodse overleden Amsterdamse Jiddische  jongens Max, Maurice en Steef  zijn eerste of tweede generatie Holocaust overlevers die bepaald geen dode vissen waren die met de stroom meedreven. 

Ik en Amsterdam zal ze missen en niet als Kiespijn.  So Long oude Amsterdamse Jiddische Gabbers en bedankt voor al die ‘Mokum-Gein’ en (overleving’s)- Levenswijsheid.