( door de Stem van de Straat Amsterdam-Noir)

AMSTERDAM-NOIR-Compliment of Belediging(Video): Stimuleringsfonds voor de Journalistiek: Stem van svdjde Straat Amsterdam-Noir zijn reguliere journalisten.Volksnieuws Amsterdam-Noir door 5 miljoen grens heen(video) tot verdriet van de Heersende Klasse.

Redactiestatuut Stichting Stem van de Straat Amsterdam-Noir(i.o). (Vastberaden, Heldhaftig, Barmhartig & Straat-Noir Waarheid)

1.Verschijningsfrequentie.
De Stem van de Straat Amsterdam-Noir verschijnt tenminste één maal per week op TV en wordt daarna geplaatst op youtube en getoond op Volksnieuws uit Amsterdam-Noir voorzien van kritiek of goedkeuring van de lezers.

2.Doel activistische, participatie Journalistiek met oogmerk bewustwording met en voor de laagste klasse.
stem-van-de-straat-1Iedereen kan binnenlopen en meedoen aan de uitzending (Open deurbeleid) of weer vertrekken tijdens de uitzending naar eigen inzicht en mee doen met de redactie vergaderingen. Dat geldt voor mensen uit alle klasse, seksuele gaarheid, ras en/of geloof en/of politieke voorkeur. Het doel is o.a. de onderlinge betrokkenheid van vaste en losse medewerk(st)ers hoofdzakelijk uit de laagste klasse en zelfs uit de dak en thuisloze groepering ten opzichten van elkaar te bevorderen door teamwork en scholing en informatie te verschaffen over maatschappelijke structuren die de laagste klasse beletten mee te participeren in de “Straf de Arme maatschappij” (Noot1). De uitzendingen zijn bestemd voor de regio Amsterdam in bijzonder en landelijk via Volksnieuws uit Amsterdam-Noir en Youtube. Daarnaast zijn er deskundige geëngageerde gastmedewerk(st)ers na gelang het onderwerpen uit het binnenland en buitenland.

 3.‘The Voice of the street of Delhi-Noir”, “The Voice of the street of Paramaribo-Noir, The Voice of the street of Kaboel, etc.”Steden-Straat-journalistiek-verband’. Slump/Getto News from the street.

‘Underground- Interactief-Getto-News’ voor en door de Grote Steden Getto Bewoners.

Naast onze hoofdoelstelling zoals hiervoor en hierna beschreven stellen wij ons ook ten doel om vergelijkbare projecten als de Stem vd Straat op te zetten in de Getto’s van  steden in de zogenaamde Derde Wereld landen. Tenminste één keer in de twee weken reportage in de Stem van de Straat Amsterdam Noir van de Getto/slump uit de betreffende steden en omgekeerd. Ook daar geldt onze doelstelling voor en door de bewoners van de Getto/Slump inclusief scholing. Een uitwisseling Steden programma voor en door de laagste klasse.

“The Voice of the street of Delhi-Noir”, “The Voice of the street of Paramaribo-Noir, The Voice of the street of Kaboel, etc.”


De volgende landen USA ( beschouwen wij voor 60 miljoen mensen ( aan de foodstamps) ook als een derde wereld land) Suriname, Afghanistan,India en Indonesië zijn ons eerste doel in dit verband. Voor het eerst krijgen de Getto bewoners een wekelijkse nieuws stem (met Lokale Gettto-Cultuur, muziek, etc)  die in diverse andere Landen/Steden te zien is. Nieuws wat nergens anders te zien is, maar de dagelijkse( onmenselijke) gang van zaken is voor 70-80 procent van de mensen in de wereld.  Hierbij wordt een kijkers potentie aangeboord die in de honderden miljoenen loopt in de leeftijd categorie van gemiddeld 16 tot 30 jaar. Daarnaast beidt het mogelijkheden dat de participanten van de diverse steden elkaar kunnen gaan helpen hun maatschappelijke achterstand te verkleinen en hun politieke culturele opvattingen te verbeden middels ‘Straat-journalistiek’, etc. Het idee is min of meer geïnspireerd op Playing for a change  Around The World.

4.Inhoud.
De inhoud van de uitzendingen bevatten overwegend het geluid van de Straat d.w.z. van de laagste klasse die geen toegang hebben tot de reguliere media en Pers, één en ander in bepaalde uitzendingen ondersteund door deskundige van het te uitzenden onderwerpen. Opnames kunnen zowel in de studio als daarbuiten worden gemaakt in binnen en buitenland. De informatie beslaat in grote lijnen de volgende aandachtsgebieden: Straat-nieuws in het algemeen en in het bijzonder m.b.t Corruptie van de Heersende klasse, extreme misdadig ongelijkheid, Milieuvervuiling, Dieren (on)-rechten, discriminatie, Vluchtelingen, de corrupte Mainstream media waaronder de Staatsomroepen en de Gevestigde schrijvende Orde pers en commerciële media-maffia. De Gerechtelijk (onderdrukkende) macht (Noot2)ect..(zie voor nader inhoudelijk toelichting m.b.t de Doelstelling zie de reeds gevoerde correspondentie met het Stimuleringsfonds voor de (gevestigde) Journalistiek ( Noot 3)) Bij de Aankomende Politieke verkiezingen duidelijk maken waar partijen echt voor staan in de “Straf de arme maatschappij”(Noot1).

5.Voor en door de ‘Open- Straat-Redactie’.
De verzorging en de uitzendingen zijn de verantwoordelijkheid van de redactie en de Straat en op zich een leerproces. De redactie bezit een journalistiek onafhankelijke positie en doet het tot heden geheel op vrijwillige basis zonder vergoeding. De redactie bestaat uit tenminste zes medewerk(st)ers, waaronder een hoofd- en een eindredacteur en vele losse medewerkers van de Straat inclusief de twee presentatoren ing Steve Brown en Joke Brand. De redactieleden hebben zitting op persoonlijke titel. De redactie is bevoegd correspondenten van (de straat) en freelance medewerk(st)ers aan te trekken.De redactieleden zijn gezamenlijk verantwoordelijk voor de inhoud van de uitzendingen. De redactie is niet verantwoordelijk voor de juistheid van de inhoud van onderwerpen, aangeleverd door correspondenten en freelance medewerk(st)ers.

6.Benoeming redactieleden.
De zittende redactie doet een voorstel tot benoeming van een nieuw redactielid. In overleg met de redactie benoemt een nieuwe redactielid. Afwijzing van een kandidaat redactielid kan alleen met redenen omkleed.

7.Hoofdredacteur/eindredacteur.


De redactie benoemt uit eigen gelederen een hoofdredacteur en dat is ing Steve Brown en een eindredacteur dat is Franklin Essajas. De functies van hoofdredacteur en eindredacteur kunnen in een persoon verenigd zijn of door twee personen bekleed worden. Dit wordt in onderling overleg door de redactie bepaald. Bij afwezigheid van de hoofdredacteur wordt vervanging in onderling overleg geregeld.De redactievergaderingen worden geleid door de hoofdredacteur als voorzitter van de vergaderingen. Het voorzitterschap kan ook bij toerbeurt door redactieleden worden verzorgd. De eindredacteur heeft als taak i.s.m. de eindproducent Germaine Hoeboer de totstandkoming van de redactionele inhoud van de uitzendingen’. De eindverantwoordelijke voor grafische vorm ligt bij ‘Lady Sorry What?’. In deze hoedanigheid onderhoudt zij en Brown contacten met de vormgevers, tenzij hij/zij dat delegeert naar een ander redactielid. De eindredacteur is geen redactiesecretaris. Dat is ‘Godmother van de Pijp Sylvia’. De hoofdredacteur regelt de redactionele productie. Hij onderhoudt contacten met mederedacteuren, correspondenten en freelance medewerk(st)ers van de straat. Bij meningsverschillen over ontwerpen en/of wijzigingen in de uitzendingen beslist de hoofdredacteur na overleg met de betrokken redacteur of straat correspondent. De hoofdredacteur en de Eindproducent onderhouden tevens de contacten met mensen die optreden als gasten.

8.Begroting
De redactie stelt jaarlijks een begroting op.

9.Evaluatie
Na elk verschenen uitzending vindt een evaluatie plaats door de redactie, waar nodig in overleg met straat-correspondenten en andere medewerk(st)ers en gasten, waarin inhoud en vorm de uitzending en de organisatorische aspecten worden besproken.Wekelijks vinden er gesprekken plaats met de doelgroep d.w.z. de mensen op straat door alle redactiemedewerkers. Daarnaast worden organisatorische aspecten besproken met doel het leren van organiseren en het begrijpen van organiseren. Tevens vindt evaluatie plaats van uitzendingen in het licht van het redactiestatuut

10.Het redactiestatuut
Het redactiestatuut wordt opgesteld door de redactie en een ieder die mee praat op dat moment. Met de Het wordt geaccordeerd door het bestuur van de Stichting van de Stem van de Straat Amsterdam-Noir geldt voor onbepaalde tijd. Voorstellen tot wijziging van het redactiestatuut kunnen worden gedaan zowel door de redactie als door het Bestuur. Wijzigingen worden vastgesteld in overleg met beide partijen en de straat. Iedereen kan mee praten die binnen loopt.

Noot: Straf de armen · Het nieuwe beleid van de sociale onzekerheid,Loïc Wacquant.
Het strafrechtelijke beleid heeft de laatste jaren een wending genomen: meer bestraffen. Dat heeft niets van doen met het tweeluik ‘misdaad en straf’ maar wel met een nieuw beleid van sociale onzekerheid. Dat wil het gedrag van mannen en vrouwen kneden in de maalstroom van de economische deregulering en van de omschakeling van de sociale hulp, die nu een opstap wordt naar hamburgerjobs. In het kader van deze liberaal-paternalistische schikkingen krijgt de gevangenis haar oorspronkelijke rol terug: een weerspannige bevolking doen plooien voor de heersende economische en morele orde.In de Verenigde Staten is dit beleid ontworpen in het kielzog van de reactie tegen de progressieve bewegingen van de jaren ’60. Die reactie was de bron van de neoliberale revolutie. Daarom neemt dit boek de lezer mee naar de overkant van de Atlantische Oceaan. Het is een confrontatie met de geeuwhonger van de gevangenisstaat die gebouwd is op de ruïnes van de liefdadigheidsstaat en van de grote zwarte getto’s. In het tijdperk waarin de arbeid uiteenvalt en discontinu wordt, gebeurt het schikken van de volksklassen niet meer alleen door de moederlijke en dienstbare arm van de sociale staat, maar ook door de mannelijke, strenge arm van de strafstaat. De strijd tegen de straatcriminaliteit wordt dan het scherm waarachter de nieuwe sociale kwestie wordt verhuld: de veralgemening van onzekere, precaire loonarbeid en de impact daarvan op de leefruimte en op de overlevingsstrategieën van het stadsproletariaat.

Noot: Critical Legal Studies Movement.
A self-conscious group of legal scholars founded the Conference on Critical Legal Studies (CLS) in 1977. Most of them had been law students in the 1960s and early 1970s, and had been involved with the civil rights movement, Vietnam protests, and the political and cultural challenges to authority that characterized that period. These events seemed to contradict the assumption that American law was fundamentally just and the product of historical progress; instead, law seemed a game heavily loaded to favor the wealthy and powerful. But these events also suggested that grassroots activists and lawyers could produce social change.Fundamentally convinced that law and politics could not be separated, the founders of CLS found a yawning absence at the level of theory. How could law be so tilted to favor the powerful, given the prevailing explanations of law as either democratically chosen or the result of impartial judicial reasoning from neutral principles? Yet how could law be a tool for social change, in the face of Marxist explanations of law as mere epiphenomenal outgrowths of the interests of the powerful?Hosting annual conferences and workshops between 1977 and 1992, CLS scholars and those they have influenced try to explain both why legal principles and doctrines do not yield determinate answers to specific disputes and how legal decisions reflect cultural and political values that shift over time. They focused from the start on the ways that law contributed to illegitimate social hierarchies, producing domination of women by men, nonwhites by whites, and the poor by the wealthy. They claim that apparently neutral language and institutions, operated through law, mask relationships of power and control. The emphasis on individualism within the law similarly hides patterns of power relationships while making it more difficult to summon up a sense of community and human interconnection. Joining in their assault on these dimensions of law, CLS scholars have differed considerably in their particular methods and views.Many who identify with the critical legal studies movement resist or reject efforts to systematize their own work. They seek to express claims of textual ambiguity and historical contingency in their own methods. Influenced by post-modernist developments in cultural studies, these critical scholars prefer episodic interventions to systematized theories. Some critical scholars press hard on a particular line of argument, and then shift away from it in order to avoid treating the argument itself as a kind of fetish or talisman.Some critical scholars adapt ideas drawn from Marxist and socialist theories to demonstrate how economic power relationships influence legal practices and consciousness. For others, the Frankfurt School of Critical Theory and its attention to the construction of cultural and psycho-social meanings are central to explaining how law uses mechanisms of denial and legitimation. Still others find resonance with postmodernist sensibilities and deconstruction, notably illustrated in literary and architectural works. Some scholars emphasize the importance of narratives and stories in devising critical alternatives to prevailing legal practices. Many critical legal scholars draw upon intellectual currents in literature, pop culture, social theory, history, and other fields to challenge the idea of the individual as a stable, coherent self, capable of universal reason and guided by general laws of nature. In contrast, argue critical scholars, individuals are constituted by complex and completing sources of ideology, social practice, and power relationships.

Despite their variety, CLS scholars commonly:

  • seek to demonstrate the indeterminacy of legal doctrine and show how any given set of legal principles can be used to yield competing or contradictory results;
  • undertake historical, socioeconomic and psychological analyses to identify how particular groups and institutions benefit from legal decisions despite the indeterminacy of legal doctrines;
  • expose how legal analysis and legal culture mystify outsiders and work to make legal results seem legitimate; and
  • elucidate new or previously disfavored social visions and argue for their realization in legal and political practices in part by making them part of legal strategies.

Some critical legal scholars turned to a critique of rights as their primary subject.