( door Blog van Toon Kasdorp)

AMSTERDAM-NOIR-Pieter Hilhorst vroeg[1], nog in zijn functie van VARA-ombudsman, aan Frits Bolkestein (VVD-Frits BolkensteinMisdaadgroep) of die een Koerdische Irakees zou willen ontvangen om hem zijn excuses aan te bieden. Bolkestein was als bewindsman op Economische Zaken ooit verantwoordelijk geweest voor het geven van een vergunning aan een Nederlandse exporteur van chemicaliën. Die chemicaliën had Sadam Hoessein niet gebruikt voor kunstmest(kuch), zoals ook had gekund, maar voor het maken van gifgas en dat gas had hij gebruikt tegen de Koerden.

Dat verzoek aan Bolkestein was nogal flauw van Hilhorst. Hij weet net zo goed als iedereen dat een minister of staatssecretaris als regel niet op de hoogte kan zijn van vergunningen die door zijn ministerie worden afgegeven(. Zou hij er voor zorgen dat wel te zijn dan kwam hij aan het meeste van zijn andere werk niet toe. Hij blijft er niettemin politiek verantwoordelijk voor. Niet tegenover Hilhorst of andere individuele burgers, maar tegenover het parlement. Dat geeft de Kamer de mogelijkheid te controleren wat de overheid doet en in te grijpen als het dat nodig mocht vinden.

Boete voor gemeenten van Plasterk(Video) die te weinig asielzoekers huisvesten, maar Dak en thuislozen al 25 jaar op straat.

Als Hilhorst het om therapeutische redenen belangrijk zou hebben gevonden dat tegenover de Koerdische bevolking van Irak door Bolkestein een symbolische daad zou worden gesteld, dan had hij hem dat ook privé kunnen vragen. Nu lijkt het een politiek gebaar en dat past een ombudsman niet. De Irakees in kwestie was inderdaad sneu, want hij was hier tussen de raderen van de bureaucratie terecht gekomen.  Daar had Bolkestein dan weer helemaal niets mee te maken, maar Hilhorst gebruikte het voorval om extra politieke druk te zetten.

Wat hij als ombudsman beter had kunnen doen was een analyse maken van de manier waarop in de daklozenzorg de bureaucratie werkt. De man in kwestie was als verslaafde aangemerkt, omdat hij zware pijnstillers nam wegens chronische pijnklachten. Verslaafden krijgen pas een woning toegewezen na een periode van therapie en daar ging het hier om. De man was een toegelaten asielzoeker, een tijd weg geweest uit Nederland, kwam nu weer terug en hij wilde graag een woning.

Meer Lezen: akasdorp.wordpress.