(van onze Royaal VOC Graai redactie)

AMSTERDAM-NOIR-‘VOC-Moordpraktijken’ in Indonesië oud News voor Volksnieuws en de Mark Rutte VOC OkGroene Amsterdammer.
Heeft de “Koninklijke Familie Nooit Genoeg” straffeloos de misdaad van de eeuw gepleegd? Wij zijn als enige op de hoogte dat al een jaar voorbereidingen aan de gang zijn op hoog Indonesisch koninklijk en regerings niveua i.s.m met een Nederlandse Stichting om het cultureel erfgoed dat door de VOC is gestolen terug te gaan vorderen verglijkbaar met hoe de stichting ’40- ’45  de Joodse gestolen Kunsten en kostbare goederen door de Nazi’s heeft terug gehaald. “De Stem van de Straat Amsterdam-Noir”  komt in de week van 24 oktober met een Special daarover. Maar is het Koninklijke huis ook op de hoogte van dat initiatief? Zijn de Royals bijvoorbeeld getipt door AIVD van de ‘ PvdA IJdeltuit Plasterk’ gezien het feit dat zij nu stiekem bezig zijn met een uitverkoop.

Hoe het ook zij de ‘Taxfree-Graai Oranjes’ verdienen  stiekem miljoenen met uitverkoop o.a. ‘VOC- Bloed-erfgoed’ met medeplichtiheid van hun ‘Hofnar Rutte’. Hadden de Oranje’s het recht om belangrijke historische ‘VOC- kunstwerken’  te verkopen of zijn ze nationaal erfgoed? Het antwoord is natuurlijk nee, maar wie doet hun wat. Corrupte Leden van het Koninklijk Huis hebben onderhands belangrijke historische kunstwerken verkocht aan een buitenlands museum en een Nederlandse privéverzamelaar. Met beide transacties waren miljoenen euro’s gemoeid. De opbrengst is niet naar goede doelen gegaan, zoals bij eerdere kunstverkoop door de Oranjes, tot in 2011. Dat deze nieuwe verkopen, uit 2012 en 2014, nu pas aan het licht komen, komt mede omdat het hof de betrokkenen waaronder hun ‘Hofnar Rutte’ om geheimhouding heeft verzocht.  Het gaat om een groot, tot voor kort onbekend schilderij van de befaamde negentiende-eeuwse Javaanse schilder Raden Saleh, dat in 2013 door de veertien kleinkinderen van prinses Juliana is verkocht aan de National Gallery Singapore.

En om de Atlas Munnicks van Cleeff, een map met 1.200 zeventiende- en achttiende-eeuwse tekeningen van de stad en de provincie Utrecht, die in 2012 door een onbekend Graai-lid van het Koninklijk Huis is overgedaan aan  de corrupte zakenman John Fentener van Vlissingen, die ook net als de Royals zijn bloed miljarden heeft verdient van oudsher met de VOC. De kunstwerken zijn niet eerst aan Nederlandse musea te koop aangeboden. Vooraanstaande kunsthistorici en musea vinden het kwalijk dat daardoor belangrijk nationaal erfgoed geen publiek bezit is geworden.Van het schilderij van Raden Saleh uit 1849 wordt bovendien betwijfeld of het wel privé-bezit was en niet toebehoort aan Indonesië . Het schilderij werd in 2006 bovendien gevonden in een  duistere depot van het Instituut Collectie Nederland, dat de collectie van de Staat der Nederlanden beheert. Volgens de Rijksvoorlichtingsdienst liggen daar vaker paleisgoederen opgeslagen. De RVD van ‘Hofnar Rutte’ kwalificeert de stukken als privé-eigendom van de Oranjes. Het al honderd jaar vergeten schilderij Boschbrand van Raden Saleh, een spectaculair natuurtafereel dat bijna zo groot is als de Nachtwacht werd in 2006, na archiefonderzoek van de Franse kunsthistoricus Marie-Odette Scalliet, aangetroffen in een depot in Rijswijk, opgerold en dubbelgevouwen en in deplorabele toestand. Scalliet is „zeer teleurgesteld” dat haar advies om het doek in een Nederlands museum onder te brengen, door het ‘Graai-hof’ is genegeerd.

 

De Duitse kunsthistoricus Werner Kraus, de biograaf van Raden Saleh, is nog kritischer. Hij zegt: „Een van de rijkste families van Europa heeft het doek veronachtzaamd tot het punt waarop het bijna is verwoest, vervolgens haar best gedaan deze ramp geheim te houden en ook nog eens miljoenen aan over te houden.” Alsof ze de heilige graal had gevonden. Marie-Odette Scalliet zegt het met een charmant Frans accent. De gepensioneerde conservator Zuid- en Zuidoost Azië bij de Universiteit Leiden beschrijft het ‘joepiegevoel’ dat haar bekroop, toen ze eindelijk een blik mocht werpen op de ontdekking van haar leven, een schilderij dat dankzij haar onderzoek is teruggevonden in een opslagplaats in Rijswijk, nadat het eerder decennialang had liggen te verpieteren op koninklijke zolders tussen de andere geroofde VOC kunstschatten .

Negen maanden geduld heeft Scalliet moeten oefenen. Het Koninklijk Huisarchief, dat het kunstbezit van het Huis Oranje-Nassau beheert, houdt niet zo van pottenkijkers. Maar na vele telefoontjes en mails krijgt Scalliet haar zin. Ze wordt ontvangen op paleis Het Loo. Daar is de ruimte om het schilderij, dat bijna zo groot is als Rembrandts Nachtwacht, voor haar uit te rollen. De datum van de bezichtiging staat in haar geheugen gegrift: 3 april 2007. „Mooier dan de dag van mijn promotie”, zegt ze op besliste toon. Welke kunsthistoricus droomt niet van een belangrijke ontdekking? De Française ontrukte het grootste schilderij van de Javaan Raden Saleh (1811-1880) aan de vergetelheid, een van de belangrijkste schilders van de natuur en cultuur van Nederlands-Indië. Een schilderij waarvan niemand het bestaan bevroedde. Boschbrand heet het en de voorstelling is spectaculair: tijgers en buffels die op de vlucht voor het vuur in een afgrond springen. Direct na voltooiing is het door de kunstenaar in 1850 aan koning Willem III geschonken toen Indië zuchtte onder het juk van  de VOC.