(Ingezonden door Oranje Republikeinse Piraten)

AMSTERDAM-NOIR-Geachte heer / mevrouw / politici, politieke partijen, als ook politiële en justitiële autoriteiten,
Manuel SchadwaldHoe zit het met de (huidig nog steeds vermiste persoon en dus) vermissing van de 14-jarige Manuel Schadwald, die blijkens het opsporingsbericht van de Duitse autoriteiten (Polizei LKA Berlin, “Manuel Schadwald verschwand 1993”) nog steeds gezocht wordt en vermoord is in Spaarndam in 1994 (Politie Haarlem – Kennemerland) bij Amsterdam, door de toen der tijd 18-jarige Robby van der Plancken? Robby van der Plancken is na de moord op en dus zijn tweede moord in 1998 op Gerrie Ullrich, een Duitse homofiele pedofiel, woonachting in Zandvoort veroordeeld tot vijftien jaar gevangenisstraf en woont thans in Bonheiden, bij Mechelen in het Belgische Vlaanderen. Wanneer gaat Robby van der Plancken vervolgd (en internationaal gezocht) worden in deze nog onopgeloste zaak via een internationaal opsporingsbevel en gearresteerd worden voor de sadistische moord op Manuel Schadwald? Manuel Schadwald is namelijk met een (soort van) riem om zijn nek, die steeds strakker werd aangespannen om het leven gekomen en daarbij gestikt, omdat hij weigerde meerdere personen seksueel “te bevredigen” en vervolgens door zijn hoofd geschoten met een pistool door diezelfde Robby van der Plancken.Van deze moord zijn videobeelden gemaakt op de beruchte pedofielenboot Apollo en de moord is dus gepleegd in Spaarndam, waarna het lichaam verzwaard in het IJsselmeer is gedumpt, in de omgeving van Muiden.

Er zijn inmiddels diverse getuigen, die de filmbeelden van de moord hebben gezien, waaronder de (stief)vader van Robby van der Plancken. Ook ligt er een semi – geheime kluisverklaring (bij een notaris opgemaakt) van Fred Teeven (ex-VVD en ex-lijsttrekker Leefbaar Nederland, uitgerekend na het conflict met en vertrek van Pim Fortuyn), ex-Officier van Justitie in de periode 1993 – 2002 bij het parket Amsterdam (Haarlem) omtrent de moordzaak Manuel Schadwald en de aanwezigheid van Joris Demmink bij die moord in 1994. Andere betrokkenen bij deze sadistische pedofiele moord, die het topje van de moorden rond het pedofiele sadistische netwerk van Joris Demmink is, zijn Leo van Gasselt (KPMG-medewerker, overleden in 1997 en ex-vriend van Gerrie Ullrich), Lothar Glandorf (beruchte pedofielenpooier in Rotterdam) en Kees Lunshof (overleden en ex-hoofdredacteur De Telegraaf). Andere betrokkenen, die ook worden genoemd, in verband met deze moord en mogelijke aanwezigheid bij dus de moord op Manuel Schadwald, zijn de ex-Hoofdofficieren van Justitie Hans Holthuis (Openbaar Ministerie 1991 tot 1999) en Henk Wooldrik (Openbaar Ministerie vanaf 1974 tot 2005, onder meer vanaf 1974 tot 1983 bij het parket Amsterdam en van 1983 tot 1992 bij het parket Haarlem), waarbij beide personen ook in Zutphen werkzaam zijn geweest als Hoofdofficieren van Justitie, respectievelijk 1991 tot 1995 voor Hans Holthuis en 1995 tot 2005 voor Henk Wooldrik. Hans Holthuis was daarbij Hoofdofficier van Justitie van het Landelijk Parket van 1995 tot 1997.

Met betrekking tot het seksuele misbruik van Joris Demmink, ex-Secretaris Generaal van Justitie lopen er inmiddels diverse onderzoeken en er is een hele reeks van aanklachten gedaan. Onder meer twee Turkse mannen Osman B. en Mustafa Y. beweren in Turkije in de jaren negentig door Joris Demmink seksueel misbruikt en verkracht te zijn en hebben daarvoor een zogenaamde artikel 12 strafvorderingsprocedure gestart bij het Gerechtshof Arnhem, hetgeen vrij zeldzaam is, zeker voor buitenlanders. Osman B. beweert daarbij als 14-jarige misbruikt te zijn in een hotel in (de omgeving van) Edirne door Joris Demmink. Zowel Osman B. als Mustafa Y. beweren door politiefunctionaris Korkmaz in contact te zijn gebracht met Joris Demmink en zelfs politiefunctionaris Mehmet Korkmaz heeft dit verhaal bevestigd!!! In het verleden heeft ook Frank Leenders al een aanklacht ingediend van seksueel misbruik als minderjarige en dus verkrachting. Recentelijk heeft Bart van Well een procedure tegen de Nederlandse Staat gestart en doorlopen vanwege seksueel misbruik, onder meer door diezelfde Joris Demmink. Ook een derde getuige, enkel bekend met de voornaam Yacine, zegt getuige of slachtoffer te zijn geweest van seksueel misbruik en verkrachting in Turkije, als ook bereid te zijn daarover een getuigenis af te leggen. Verder beweert Libor Ctvrtlík, de ex-vriend van Joris Demmink, met wie Joris Demmink in de jaren negentig zeven jaar een relatie had, dat Joris Demmink met de Tsjechische ex-ambassadeur Hans Heinemann reizen maakte om jonge jongens te zoeken voor seksueel misbruik, waarbij zelf een jongen gepenetreerd werd met een dildo en is overleden in aanwezigheid van Joris Demmink. Het is schandalig, dat er zoveel bewijsmateriaal en getuigenissen liggen, maar de compleet disfunctionerende politie en justitie organisaties hier geen actie ondernemen, hetgeen trouwens in de moordzaak Manuel Schadwald ook nog strafbaar is, volgens het Wetboek van Strafrecht en het Wetboek van Strafvordering. In afwachting van de arrestatie van bovengenoemde personen, verblijf ik, mede gezien de artikel 12 strafvorderingsprocedure, waarbij de vervolging en berechtiging van Joris Demmink is bevolen door het Gerechtshof Arnhem na aanklachten door Osman B. en Mustafa Y., die valselijk geseponeerd werden door de Nederlandse politie en justitie in eerste instantie en waarbij dus als nog tot strafvervolging is bevolen,
Erwin Lensink
( zie:Demminkdoofpot en Het Haagse complot)

Aflevering Micha Kat confronteert Joris Demmink:

Aflevering 100 JDTV (Joris Demmink TV):

Manuel Schadwald verschwand 1993.
Polizeimeldung vom 24.07.1993
Tempelhof – Schöneberg
24.07.1994
Der Schüler Manuel Schadwald (1981 in Berlin geboren) verließ am 24. Juli 1993 die elterliche Wohnung in Berlin-Tempelhof, um mit öffentlichen Verkehrsmitteln zum Freizeit- und Erholungszentrum Wuhlheide (FEZ) in Berlin-Köpenick zu fahren. Dort kam er nicht an.

Schadwald spielte oft in Berliner Kaufhäusern und dem  FEZ an Computern. In den vergangenen Jahren gingen auch Hinweise ein, die auf Verbindungen zur Homosexuellen- bzw. zur Kinderpornoszene in den Niederlanden bzw. Belgien schließen ließen. Diese Hinweise konnten jedoch nicht verifiziert werden.
Manuel hat grau/braune Augen; im Jahr 1993 war er 1,57 m groß und schlank und hatte dunkelbraune Haare.
Bei seinem Verschwinden trug er kurze Jeans, schwarze Turnschuhe, ein graues T-Shirt und eine graue Sommerjacke mit Emblem auf dem Rücken.
Manuel Schadwald führte einen türkisfarbenen Rucksack mit der Aufschrift “Miami Vice”, einen Ferienpass und einen Wohnungsschlüssel mit sich.
Über den Vermisstenfall wurde bereits umfassend in den Medien berichtet.

Es folgen die Inhalte der rechten Seitenspalte
Der Polizeipräsident in Berlin
Pressearbeit
Platz der Luftbrücke 6,12101 Berlin

Zeugenaufrufe
Bitte richten Sie Ihre Hinweise zu Zeugenaufrufen an

  • die jeweils im Text der Meldung genannte Fachdienststelle,
  • eine andere Polizeidienststelle,
  • die Internetwache oder
  • das Bürgertelefon
    (030) 4664-4664.

Bron: Polizeimeldungen 

VAARROUTEPLANNER IN VERBAND MET HET DUMPEN VAN LICHAAM VAN MANUEL SCHADWALD:
Vertrekpunt: Noorder Buiten-Spaarne De Rietpol Spaarndam
Bestemming: Muiden, Stichting Muiden Vecht
De totale afstand voor deze route bedraagt 37.80 kilometer en de laagste doorvaarthoogte op dit traject is 36 meter.

Vaarweg Lengte Doorvaarthoogte
Noorder Buiten-Spaarne 0.052 36
Zijkanaal C 3.066 36.9
Zijkanaal C 0.729 36
Noordzeekanaal 1.69 36
Noordzeekanaal 0.307 36
Noordzeekanaal 1.232 36
Noordzeekanaal 1.063 36
Noordzeekanaal 1.594 36
Noordzeekanaal 0.342 36
Noordzeekanaal 2.037 36
Noordzeekanaal 0.995 36
Noordzeekanaal 0.159 36
Noordzeekanaal 0.529 36
Noordzeekanaal 0.311 36
Noordzeekanaal 0.064 36
Noordzeekanaal 0.416 36
Afgesloten-IJ, Binnen-IJ of IJ 0.096 36
Afgesloten-IJ, Binnen-IJ of IJ 0.473 36
Afgesloten-IJ, Binnen-IJ of IJ 0.172 36
Afgesloten-IJ, Binnen-IJ of IJ 0.142 36
Afgesloten-IJ, Binnen-IJ of IJ 0.142 36
Afgesloten-IJ, Binnen-IJ of IJ 0.566 36
Afgesloten-IJ, Binnen-IJ of IJ 0.378 36
Afgesloten-IJ, Binnen-IJ of IJ 0.491 36
Afgesloten-IJ, Binnen-IJ of IJ 0.115 36
Afgesloten-IJ, Binnen-IJ of IJ 0.246 36
Afgesloten-IJ, Binnen-IJ of IJ 0.436 36
Afgesloten-IJ, Binnen-IJ of IJ 0.051 36
Afgesloten-IJ, Binnen-IJ of IJ 0.09 36
Afgesloten-IJ, Binnen-IJ of IJ 0.165 36
Afgesloten-IJ, Binnen-IJ of IJ 0.219 36
Afgesloten-IJ, Binnen-IJ of IJ 0.198 36
Afgesloten-IJ, Binnen-IJ of IJ 0.415 36
Afgesloten-IJ, Binnen-IJ of IJ 0.189 36
Afgesloten-IJ, Binnen-IJ of IJ 0.478 36
Afgesloten-IJ, Binnen-IJ of IJ 0.54 36
Afgesloten-IJ, Binnen-IJ of IJ 0.305 36
Afgesloten-IJ, Binnen-IJ of IJ 0.748 36
Afgesloten-IJ, Binnen-IJ of IJ 0.203 36
Afgesloten-IJ, Binnen-IJ of IJ 0.097 36
Afgesloten-IJ, Binnen-IJ of IJ 0.33 36
Afgesloten-IJ, Binnen-IJ of IJ 0.466 36
Afgesloten-IJ, Binnen-IJ of IJ 0.272 36
Buiten-IJ, Open-IJ 0.104 36
Buiten-IJ, Open-IJ 0.032 36
Buiten-IJ, Open-IJ 0.583 36
Buiten-IJ, Open-IJ 0.524 36
Buiten-IJ, Open-IJ 1.37 65
Buiten-IJ, Open-IJ 1.556 36
Pampusgeul 3.423 36
IJmeer 3.819 36
Vecht 2.226 36
Buitenhaven Muiden, Vecht 1.398 36
Vecht 0.063 36
Vecht 0.088 36

WCIKaartennederland 2016

Bron: http://86.83.132.47/Routeplanner_nieuw/route_3.php

0:33 uur
38,5 km
Vanuit: Terugweg berekenen
Nieuwe Rijweg 2-4, Spaarndam Gem. Haarlem (NL, 2063JA)
Naar: Muiden (NL, 1398)

Bron: Route via land.

Neue Spur im Fall Manuel Schadwald
Der Berliner Junge ist vermutlich auf einer Segelyacht in den Niederlanden sexuell missbraucht worden und ums Leben gekommen. Auch eine Verbindung zum Netzwerk des Kindermörders Dutroux ist möglich.
Manuel Schadwald verschwand am 24. Juli 1993 auf dem Weg in einen Berliner Freizeitpark
Der seit 1993 vermisste Manuel Schadwald ist Hinweisen zufolge auf einer Segelyacht in den Niederlanden sexuell missbraucht worden und dabei ums Leben gekommen. Nach Recherchen der “Welt am Sonntag” und der niederländischen Tageszeitung “Algemeen Dagblad” ist das Kind Mitte der 90er-Jahre nach seinem Verschwinden offenbar nach Rotterdam und Amsterdam gebracht worden, bis es schließlich auf einer Yacht im Ijsselmeer ums Leben kam. Das erfuhren die Zeitungen von mehreren Quellen aus Kreisen der Polizei und des Geheimdienstes AIVD in den Niederlanden. Offiziell halten sich sowohl die Ermittler in Holland als auch in Deutschland zurück. Die Berliner Polizei antwortete auf Anfrage der “Welt am Sonntag”, dass es keine neuen Erkenntnisse im Fall Schadwald gebe. Die niederländischen Behörden teilten lediglich mit: “Wir sind nicht sicher, dass der Junge jemals in den Niederlanden war.”
Manuel Schadwald war am 24. Juli 1993 auf dem Weg in einen Berliner Freizeitpark spurlos verschwunden. Recherchen der beiden Zeitungen haben ergeben, dass Sicherheitsbehörden in beiden Ländern detaillierte Informationen über das Schicksal des Jungen erhielten. Mehrere Zeugen bestätigten, dass Manuel Schadwald im Rotterdamer und Amsterdamer Milieu und später auf einem Boot auf dem Ijsselmeer gesehen wurde.

“Natürlich war dieser Junge hier”
Screenshot-von-der-Suchmeldung-zu-Manuel-1
Laut Recherchen handelt es sich bei dem Schiff um die Charteryacht “Apollo”, die regelmäßig von dem einschlägig bekannten und inzwischen ermordeten Kinderpornohändler Gerrit Ulrich genutzt wurde. Nach seinem Tod 1998 waren in seinem Apartment im niederländischen Zandvoort Tausende Fotos und Filme von missbrauchten und zum Teil gefolterten Kindern entdeckt worden. Auch Babys waren unter den Opfern.
Foto: kein creditMit dieser Meldung suchte die Berliner Polizei nach Manuel Schadwald
Mehrere Informanten der beiden Zeitungen sagten übereinstimmend, dass es einen Vermerk in den Akten des niederländischen Geheimdienstes gebe, wonach ein deutscher Junge auf einem Boot ermordet wurde. “Weil sich auf dem Boot aber einflussreiche Persönlichkeiten befanden, wurde der Fall vertuscht”, sagt ein Zeuge, der den Bericht eigenen Angaben zufolge gelesen hat. Ein ehemaliger ranghoher Ermittler der niederländischen Polizei bestätigt: “Natürlich war dieser Junge hier. Aber die Lösung des Falls wird schwierig werden. Die Sonne wird nicht auf diesen Fall scheinen.”

Informationen der “Welt am Sonntag” zufolge könnte es einen Zusammenhang zur Mordserie des Belgiers Marc Dutroux in den Neunzigerjahren geben. Der Kindesentführer war von mehreren Zeugen im niederländischen Kinderpornomilieu gesichtet worden.

‘Vermiste jongen vermoord op prostitutieboot’
manuel-schaldwald-160x160Gepubliceerd op zaterdag 11 juli 2015 13:27
De 12-jarige Manuel Schadwald, die sinds 1993 uit Berlijn verdween, is mogelijk als kinderprostitué omgekomen op een boot bij Amsterdam. Dat blijkt uit onderzoek van het Algemeen Dagblad en de Duitse krant Welt am Sonntag. De politie kreeg diverse tips in die richting.
Zo zou de AIVD een melding hebben gemaakt van de gewelddadige dood van een jongen op een boot. Er zouden hooggeplaatste personen aan boord zijn geweest, waardoor de zaak stil werd gehouden, aldus bronnen tegen de kranten.

Tips over kinderprostitutie
Schadwald verdween op 24 juli 1993, toen hij zijn ouderlijk huis in Berlijn verliet. Daarna heeft niemand hem meer gezien. Er zouden kort na zijn vermissing signalen bij de politie zijn binnengekomen dat hij in de Nederlandse kinderprostitutie is beland. Na onderzoek concluderen de politie in Berlijn, Rotterdam en Amsterdam dat daar geen aanwijzingen voor waren.
Volgens het AD en Welt am Sonntag zijn er echter veel meer tips binnengekomen dan tot nu toe werd bekend gemaakt.

In Amsterdam en Rotterdam gezien
De Rotterdamse politie startte in de zomer van 1994 een onderzoek om Schadwald op te sporen. Een getuige had de jongen toen gezien op het Centraal Station van Rotterdam. Hij zou bovendien regelmatig op homo-ontmoetingsplaatsen zijn. Drie leden zien daarop de jongen in een shoarmatent bij Lothar Glandorf, een jongenspooier. De politie onderneemt dan geen actie en later wordt gesteld dat het waarschijnlijk toch om een ander jongetje ging.
Later in 1994 komen tips binnen dat Schadwald naar Amsterdam is verplaatst. Hij zou volgens een informant van de politie op een boot zijn gezien. De boot stond op naam van een bekende pedofiel, Gerrie Ulrich. Hij wordt in 1998 doodgeschoten door zijn vriend. De politie vindt dan duizenden foto’s van kinderen in de woning van Ulrich. Zijn vriend zei voor de moord dat hij Schadwald in Amsterdam heeft gezien.

Jongen op boot vermoord
De Britse en Amsterdamse politie beginnen een onderzoek als een Engelsman in de tv-documentaire The boy business uit 1997 verklaart dat hij heeft gezien hoe een jongen op een boot stikt als die wordt misbruikt door een man. Dat onderzoek leverde nooit iets op.
De AIVD rapporteerde echter ook dat een jongen op een bood is omgekomen, stellen ‘meerdere goed ingevoerde bronnen’ tegen het AD. Eén zegt in de krant:Het stond er slechts in een paar zinnen beschreven. Ik las dat een Duitse jongen op een zeilboot is gestorven. Omdat er hooggeplaatste mensen aan boord waren, is de moord verzwegen. Ik ben me kapot geschrokken toen ik het las.
De inlichtingendiensten willen niet reageren op het verhaal. Ook is niet duidelijk of de Duitse jongen Schadwald is.

Anonieme tip
Bij de Berlijnse politie kwam in juni 1994 een anonieme tip binnen dat ‘de kleine Manuel uit Berlijn’ in Amsterdam is. Hij zou dood zijn, en de moordenaar zou op het Centraal Station van Amsterdam rondlopen. Volgens de tipgever ronselt de 45-jarige man kinderen voor de seksindustrie. ‘Als je hem hebt, heb je ook het lijk van Manuel in Amsterdam.’
Het is niet duidelijk wat er met de tip is gebeurd, maar in 1998 zegt de Berlijnse politie ‘niet de kleinste aanwijzing’ heeft dat Schadwald in Nederland is. De Amsterdamse politie zegt hetzelfde. Dat Schaldwald in Nederland zou zijn, is volgens de politie gebaseerd op één tipgever die niet zeker wist dat het om de jongen ging. Maar de kranten zeggen dat er zes getuigen zijn die beweren dat de Duitse jongen in Nederland was.

‘Technische fout’
Bij de Rotterdamse politie blijken de dagjournalen, waarin de ontwikkelingen in de zaak staan omschreven, gewist. Het zou gaan om een ‘puur technische fout’, stelt de politie in 1997. Nu wordt gesteld dat de gewiste journaals ‘geen nadelige invloed hebben gehad op het onderzoek’.
Beelden reportage Manuel Schadwald van televisie programma Netwerk:

Televisie uitzending omtrent vermissing Manuel Schadwald en Zandvoort:

Berlin Staatsanwaltschaft will in Italien Licht in den Fall Schadwald bringen
BERLIN .Was am Anfang wie eine Sensation aussah, ist als Meldung in sich zusammengebrochen.Für die angebliche Behauptung, der Vater des verschwundenen Jungen Manuel Schadwald sei selbst an dieser Tat beteiligt, findet sich seit Sonntag kein Zeuge mehr.Mit der unkonventionellen Anhörung eines Verhafteten in Italien will die Berliner Staatsanwaltschaft nun aber doch noch Licht in die Sache Schadwald zu bringen versuchen – falls es überhaupt Hinweise gibt.Am Montag verwirrte der Kriminalfall sich noch mehr.Der Vater des Verschwundenen wurde festgenommen, aber nur, weil er zwei Geldstrafen nicht bezahlt hat.Kurz danach kam er wieder frei.

Die Versuche, dem in Berlin verschwundenen Manuel Schadwald noch auf die Spur zu kommen, gehen offenbar in die letzte Runde.Der Hauptabteilungsleiter Jugendstrafrecht bei der Berliner Staatsanwaltschaft Victor Weber wird noch in dieser Woche versuchen, im italienischen Pisa an der Vernehmung des Belgiers Robby van der Plancken teilzunehmen.Plancken sitzt in Italien wegen eines ungeklärten Todesschusses auf seinen Freund Gerrit Jan Ulrich ein und ist jener Mann, der angeblich über Kinderhändlerringe in Holland und Deutschland und auch über Manuel Schadwald etwas sagen kann.Der Berliner Oberstaatsanwalt ist mit einem Rechtshilfeersuchen nach Italien gefahren, wie Generalstaatsanwalt Hansjürgen Karge gestern gegenüber dem Tagesspiegel bestätigte.

Die Ermittlung ist unkonventionell genug.Weber, der nebenbei auch zweiter Vorsitzender des deutschen Richterbundes ist, fuhr vorige Woche nach Süden in den Urlaub.Dabei will er, um die Ermittlungen im Fall Schadwald zu beschleunigen, einen Abstecher nach Pisa machen.Wegen des italienischen Prozeßrechts kann van der Plancken nicht mehr von Polizisten, sondern nur von Staatsanwälten vernommen werden.Karge ist guter Hoffnung, daß Weber bei einem Haftprüfungstermin dabei sein kann und daß seine italienischen Kollegen die Berliner Fragen zur Sprache bringen.Weber spricht, so Karge, “un pocco” italienisch, außerdem soll ein Dolmetscher helfen.
Karge erklärte erneut, daß die Ankläger keine Erkenntnisse hätten, wonach der Vater des damals 12jährigen Manuel Schadwald, Rainer Wolf, am Verschwinden seines Sohnes beteiligt gewesen sei.Es gebe lediglich Zeugenhinweise, daß er im Päderastenlokal “Pinocchio” verkehrt habe.Das sei aber nicht strafbar.
Ihre Ermittlungen hatte die Justiz in einem offiziellen Bericht für den Rechtsausschuß am 14.Mai aufgelistet, der jetzt beim “Spiegel” als geheimnisvoller “Vermerk” der Senatsverwaltung auftaucht.Auch darin heißt es, alle Hinweise hätten “leider keine verwertbaren Erkenntnisse gebracht”.Allen Beteiligten ist aber klar, daß die Berliner Stricherszene ständig Austausch mit Holland unterhält.So hatte ein Informant vor der Staatsanwaltschaft angegeben, er habe “ca.20 männliche Personen zum Zwecke der …Prostitution oder zur Herstellung von Pornofilmen gegen Entgelt nach Holland …vermittelt”.Der “Empfänger” wurde dort inzwischen verurteilt.Fünf Jugendliche bzw.Heranwachsende aus dem Kreis wurden ermittelt und vernommen: Sie seien “freiwillig und in Kenntnis dessen, was sie in Holland erwartete, mitgefahren”.
Bron:

Van Estoril naar Zandvoort (4)
9 februari 2003
Volgens de voormalige verbindingsofficier tussen de Russische KGB en de Oostduitse Stasi Wanja Götz (alias “Grigori”) werden door zijn werkgevers heel wat vertegenwoordigers uit de top van de westelijke samenleving zoals ministers, rechters, industriëlen etc. gechanteerd met beeldmateriaal van hun pedofiele activiteiten. De jeugdige slachtoffertjes waren meestal door de Stasi uit Oostduitse weeshuizen geplukt en naar het westen gesluisd. Na de val van de Muur zou die kennis niet langer voor politieke doeleinden zijn gebruikt maar voor het verwerven van harde valuta. Deels door de kinderkruipers zelf uit te melken, deels door de verkoop van het bewuste materiaal aan de Duitse en Amerikaanse inlichtingendiensten. Een sleutelrol bij zowel die chantage-operatie als die uitverkoop zou zijn vertolkt door Stasi-agent Rainer Wolf, de vader van de in juli 1993 in het Nederlandse kinderpornowereldje zoekgeraakte Manuel Schadwald. De jongen zou een tijd lang werkaam zijn geweest in het Rotterdamse jongensbordeel van de tegenwoordig in Schiedam wonende Lothar Gandolf die “zijn” pupillen ook beschikbaar stelde voor allerlei escort-klusjes. Niet zelden bij zogenaamde hoogwaardigheidsbekleders.
Een andere lowlife die binnen dit westeuropese netwerk van de Stasi actief zou zijn geweest, is Marc Dutroux. Gegevens daarover zouden via de CIA bij haar Belgische kleine broer terecht zijn gekomen. Maar die is blijkbaar zo van ze geschrokken dat ze aan een enorme tros witte ballonnen zijn gehangen bij een krachtige noordoosten wind. Nooit weg zo’n Atlantische oplossing. Dat Dutroux kinderen “leverde” voor het verlevendigen van high society-parties was al eens eerder verklaard door Regina Louf alias X 1 (zie Het Kasteel in De Morgenster). Maar de sinistere aanwezigheid van de Stasi en de KGB achter dit soort vermaak is maar mondjesmaat aan de orde geweest. Zonder twijfel is dit alles wel van invloed geweest bij het onderzoek naar de moord op de Duitse pornoproducent Gerrie Ulrich. Zodra zijn ruwe heengaan in 1998 bekend raakte werd de BVD-agent Theo Bot door zijn hoogste chef Docters van Leeuwen naar het OM gedirigeerd en opgezadeld met een geruisloze afwikkeling van de affaire. Dat wil zeggen het overvloedige beeldmateriaal en andere data veiligstellen en het onderzoek de berm induwen. Vooral omdat her en der werd gefluisterd dat ook een lid van het Koninklijk Huis uit spelevaren was geweest op de Apollo. Het schip van Ulrich waarop van tijd tot tijd filmmateriaal werd geschoten. Theo Bot is nu al weer een paar jaar de op een na hoogste functionaris van de AIVD, de opvolger van de BVD. En de zaak Ulrich is ter ziele. Net als de zaak Schadwald en de zaak Nihoul. Het wachten is op Dutroux.

De vele levens van Robby van der P.
Dat was iets van vroeger
Eerst heette het een ongeluk. Toen euthanasie. Nu wordt Robby van der P. beschuldigd van moord op zijn (ex-)minnaar, kinderporno-handelaar Gerrie Ulrich. En het leek juist allemaal goed te komen. Hij was geen hoer meer en geen homo, en in december zou hij met Cindy trouwen. ‘Ik trok aan de ene kant van Robby, Gerrie aan de andere kant.’

Petra de Koning
Robby van der P. had een vrouw, een kind, een huurhuis, en hij werkte voor een uitzendbureau. Hij was twintig. Hij speelde niet meer in pornofilms, hij snoof en spoot niet meer, hij dronk niet, hij kwam nooit meer in Amsterdam. Robby van der P. was geen hoer meer en geen homo. Hij woonde weer in België, in de buurt van het dorp waar hij was geboren, en hij pakte speculaas in aan de lopende band. Zijn vriendin Cindy was schoonmaakster in het bejaardentehuis, op zondag gingen ze met hun dochtertje Nina naar een pretpark of op bezoek bij familie.

Een maand na zijn vertrek uit Nederland was Erik nog langsgeweest, een ex-vriendje. Erik had Robby’s naam laten tatoeëren op zijn bil, hij wou dat Robby terugkwam naar Amsterdam. Robby liet hem niet eens binnen. Maakt dat ge wegzijt.

Maar het werk in de koekfabriek was tijdelijk en ook in de steenhouwerij, daarna, kon hij niet blijven. Zijn dochtertje Nina, twee jaar, was vaak ziek, ze had last van haar longen. Robby kon de rekeningen voor het ziekenhuis en medicijnen nauwelijks nog betalen. Cindy verdiende met poetsen zeventienhonderd gulden per maand, het huis kostte bijna zevenhonderd. Robby ging soms weer naar Nederland, en op een dag, in de zomer van 1997, belde Ruud, van het escortbureau in Amsterdam.

Gerrie Ulrich – een zieke, magere man van achtenveertig jaar uit Zandvoort – had naar Robby gevraagd. Duizend gulden voor een nacht. ,,Ik heb hem uit de auto gesleurd”, zegt Cindy nu. ,,Ik wou niet dat hij ging, en hij bleef thuis.”

Het weekend daarna was Robby toch weg. Het volgende weekend ging hij opnieuw naar Zandvoort. Gerrie Ulrichs vriend, de registeraccountant Leo van Gasselt, was net overleden aan leverkanker en Ulrich kon moeilijk alleen zijn. Robby hield hem gezelschap, zei Robby tegen Cindy. Verder niks.

En Ulrich betaalde Robby goed. Hij gaf hem ook een nieuwe auto, nieuwe kleren, een motor. Hij bood Robby werk aan in zijn computerzaak Cube Hardware en kocht een flat voor hem, in de buurt van zijn eigen etage aan het strand. Robby, die nog nooit achter een computer had gezeten, verhuisde met vrouw en kind naar Zandvoort.

Nu, bijna een jaar later, is Gerrie Ulrich dood. Door een kogel uit de revolver van Robby. Robby zit al anderhalve maand in een gevangenis in Noord-Italië. Een ongeluk, zei Robby tegen de politie. Ze waren samen met vakantie en schoten op blikjes, een kogel ketste af op een steen en raakte Ulrich in zijn rug. Nee, het was euthanasie, zei Robby daarna ineens. Ulrich was doodziek, hij wilde dat Robby een eind maakte aan zijn lijden. Tegen de Italiaanse onderzoeksrechter zei Robby later weer iets anders: Ulrich had hem ,,onder druk” gezet, gechanteerd.

Een paar dagen na Ulrichs dood werd in zijn flat in Zandvoort een enorme hoeveelheid extreem-harde kinderporno ontdekt. Ulrich verkocht foto’s en films via Internet aan pedofielen. Robby van der P. zou hem hebben geholpen, in zijn agenda zouden namen staan van belangrijke klanten. Italië zal Robby van der P. nog niet uitleveren aan Nederland. Deze week is het ‘ongeluk’ door de Italiaanse onderzoeksrechter op de plek zelf gereconstrueerd, Robby was erbij. Een ongeval is uitgesloten, zegt justitie: Robby wordt nu beschuldigd van moord, voorlopig moet hij in Italië blijven.

Natte handen
Robby van der P. komt uit Willebroek, een dorp net boven Mechelen. Zijn vader handelde, zegt hij zelf, in wapens. Robby’s ouders gingen uit elkaar toen hij een jaar was. Hij had twee oudere broers. De oudste was doof vanaf zijn geboorte en werd door zijn ouders ‘afgestaan’ omdat ze niet voor hem konden zorgen. Robby’s moeder trouwde opnieuw, met een vroegere jeugdliefde en ze kreeg twee zoontjes, een tweeling. Haar nieuwe man dronk nog meer dan de eerste en hij sloeg harder. Ze sloeg ook weleens terug, of ze vluchtte met haar kinderen het huis uit omdat hij – stomdronken – met een bijl de voordeur kapotramde.

Robby was een lastig, agressief jongetje. Hij sloopte spullen in huis en pestte zijn broertjes. Hij sloot ze op in een kast of liet ze met natte handen een kapotgeknipte elektriciteitsdraad aanraken. Op school haalde hij het busje met melkgeld leeg, hij jatte in winkels en uit zijn stiefvaders portemonnee. Van een barbecue op de padvinderij kwam hij op een zaterdagmiddag terug met een doos kipfilets. Gekregen, zei hij. Gestolen, bleek later.

Toen hij negen was, meldde zijn moeder hem aan bij het internaat Ter Elst in Duffel, voor gedragsgestoorde kinderen. Na een paar maanden haalde ze hem toch weer naar huis. Korte tijd later werd Robby er opnieuw geplaatst, door de kinderrechter. Hij werd van Duffel overgeplaatst naar een internaat in Brasschaat, liep weg, werd opgepakt en opnieuw overgeplaatst, naar de gesloten justitiële jeugdinrichting in Mol. Midden jaren tachtig hield Robby zich, na een nieuwe ontsnapping, wekenlang schuil bij zijn echte vader, Luk de Koninck, die in die tijd een bordeel had in Zeeland, in Goes. De politie ontdekte Robby en bracht hem terug naar België.

De Koninck, een kleine, stevige man met grijs krullend haar, zit in de woonkamer van de flat van zijn vriendin Toos, in Geleen. Hij vertelt: ,,Ik had Robby nog gezegd dat hij overdag binnen moest blijven, voor de politie. Maar hij deed altijd precies waar hij zin in had.” Volgens De Koninck – ,,ik ken die wereld” – werd zijn zoon op het internaat in Mol al op zijn twaalfde geronseld voor werk in de jongensprostitutie in Rotterdam, Amsterdam en Utrecht.

De Koninck: ,,Die jongetjes gaan lopen uit de instelling en ze krijgen adressen mee. In Mol is voor onze Robby het circus begonnen.” Robby had ook weinig keus, vindt zijn vader: ,,Hij had niks, hij stond op straat. Mannen betalen soms een paar duizend gulden per keer voor zo’n jongetje.” De Koninck heeft nooit geprobeerd Robby af te houden van dit werk. ,,Ik bemoeide me er niet mee. Wat Robby wilde doen, was zíjn zaak.”

Robby’s moeder had geen idee van wat haar zoon deed in Nederland. Hij belde af en toe op en zei dat ze zich geen zorgen moest maken. Hij verdiende genoeg, hij werkte bij een vriend die Lothar heette.

Dat was Lothar G., een Duitser die een jongensbordeel had in Rotterdam. Drie jaar geleden werd hij veroordeeld tot zes jaar gevangenis, voor seksueel misbruik van minderjarigen en mensenhandel. G. haalde jongens uit Duitsland en Oost-Europa, en beloofde ze dat ze filmacteur konden worden in Nederland.

In de processen-verbaal van die zaak wordt G. door de jongensprostitués beschreven als een dikke, stinkende man. Elke nieuwe jongen werd eerst door G. zelf ‘uitgeprobeerd’. Hij gaf ze drugs en drank, hij maakte foto’s en films van ze. Als de jongens wilde stoppen met dit werk, of een keer geen zin hadden om naar een klant te gaan die hen thuis had besteld, dreigde hij videobanden of foto’s naar hun ouders of hun school te sturen.

Een van Lothars vaste klanten, Martin S. uit Arnhem, werd in dezelfde zaak veroordeeld. Hij hield de jongens soms dagenlang in zijn huis, in een speciale SM -kamer. Hij liet ze urine drinken, bond ze vast met kettingen, zette hun geslachtsdelen onder stroom. S. was al eerder veroordeeld omdat hij een minderjarige jongen had doodgeschoten.

Half-versuft
Robby van der P. werkte vanaf eind jaren tachtig in homobars, bordelen, hij speelde in pornofilms. In Amsterdam leerde hij Gerrie Ulrich kennen, Ulrich was klant van een escort-servicebureau.

Volgens zijn vader werkte Robby, toen hij zeventien was, met Lothar G. samen. Ze gingen vaak met z’n tweeën naar Duitsland, voor ‘zaken’. Robby’s jongere halfbroertjes zaten in die tijd, net als hijzelf vroeger, in de gesloten justitiële inrichting in Mol. Zij waren ook al eens ontsnapt en ondergedoken bij Luk de Koninck, die nog zijn bordeel had in Goes, en ook zíj waren teruggestuurd naar het internaat.

In februari 1992, de tweeling was veertien, haalde Robby ze op in België, met Lothar G., en bracht ze naar een huis in Waalre om pornofilms te kijken. De politie kreeg een tip en deed een inval: de twee jongens waren naakt en halfversuft. Ze keken, met een paar mannen en Robby, naar een video met Robby in de hoofdrol, op het strand in Portugal.

Robby wist de politie ervan te overtuigen dat hij zijn broertjes juist had willen beschermen voor het lot dat hemzelf had getroffen in het kinderpornocircuit, maar dat hij Lothar G. niet had kunnen tegenhouden. De jongens werden teruggebracht naar België, maar kort daarna werkten ook zij in Rotterdam, voor Lothar. Ze woonden in huis bij een oudere man in Den Haag, die ook eerder Robby onderdak had gegeven.

Lothar G. reed soms met een van hen naar België om vriendjes op te halen die ook wilden ontsnappen uit het internaat in Mol. Robby probeerde zijn broertjes te laten optreden in pornofilms met mannen. Na ruim een jaar hadden ze er genoeg van. Luk de Koninck, vader van Robby: ,,Op een keer belde mijn ex me op, de moeder van de tweeling. Haar jongens wilden weg uit Rotterdam. Ik ben ze gaan halen en heb ze thuisgebracht.”

Robby’s moeder wist nu wel waarmee haar andere zoon zijn geld verdiende, maar die liet zich niet meer naar huis halen. Robby kwam nog wel een keer langs, om te vertellen dat hij homo was. Hij stelde zijn vriend aan haar voor, de Engelse zanger Gerry Laffy, een blonde man van in de veertig en hij gaf haar een foto die Gerry en hij hadden laten maken bij een fotograaf.

Nog geen twee jaar later, in 1994, kwam hij opnieuw op bezoek, maar nu was alles anders: Robby stopte met zijn werk in Nederland, hij gebruikte geen drugs meer, hij ging samenwonen met een meisje, Cindy. In Geraardsbergen, een stadje ten westen van Brussel. Alles wat er eerder was gebeurd noemde hij ‘mijn verleden’, daarover wilde hij niks meer zeggen of horen.

Plezant
Robby kende Cindy van vroeger. Van een vakantiekamp voor internaat-jongeren, in een kasteel in Noord-Frankrijk, georganiseerd door het Belgische ziekenfonds De Neutrale. Cindy kwam uit Geraardsbergen. Op last van de kinderbescherming werd ze, vijf jaar oud, op een internaat geplaatst. Haar vader dronk en overleed op z’n tweeëndertigste na een ontsteking aan zijn alvleesklier, haar moeder kon de drie kinderen niet opvoeden.

Cindy liep, net als Robby, vaak weg en werd dan weer overgeplaatst naar een andere instelling: ze zat, vertelt ze, uiteindelijk op dertien verschillende internaten, ook op de gesloten justitiële inrichting voor meisjes in Beernem. Robby kwam een paar keer per jaar bij haar langs, als ze in het weekend bij haar moeder was, hij schreef haar brieven. In de zomer van 1994 – zij was op een maand na achttien, hij bijna twintig – kwam hij weer langs, en bleef. Een jaar later kregen ze, het was niet de bedoeling, een kind: Nina.

Cindy Mehauden (21) zit op een terras in Mechelen, op de Grote Markt. Na Ulrichs dood en Robby’s arrestatie verhuisde ze meteen uit Zandvoort terug naar België. Een dun, bleek meisje met halflang sluik haar. Om haar hals hangt een gouden plaatje met ‘Robby’ erop. Op haar linkerarm staat ‘Andy’ getatoeëerd, een vroeger vriendje. Ze hadden weinig geld, maar de drie jaren in Geraardsbergen waren ,,plezant”, zegt Cindy. Ze hadden weleens ruzie, Robby sloeg haar en een enkele keer sloeg zij terug, met een pan. Maar het was lang niet zo erg als later: in Zandvoort hadden ze om de dag ruzie.

In augustus 1997 kwamen ze naar Zandvoort, tegen Cindy’s zin. Ze wantrouwde Gerrie Ulrich, die zo dringend ‘gezelschap’ van Robby nodig had, en van wie ze nu financieel afhankelijk werden. Tijdens de eerste weken in Nederland kwam ze Erik weer tegen, de jongen met Robby’s naam op zijn bil. Hij liet haar een videoband zien met Robby’s foto op de hoes: een pornofilm van Robby, nog een stuk jonger, met mannen. Robby was woedend, dat was iets van vroeger. Hij had geld nodig gehad in die tijd. Cindy begreep het, ze zei er niks meer over.

Gerrie Ulrich gaf Robby duizenden guldens per maand, en ook auto’s, een speedboat, camera’s – alles wat Robby maar hebben wilde. Hij bood hem ook zijn zeilschip Apollo aan, maar dat wou Robby niet, hij hield niet van zeilen. Ulrich had veel geld: hij had het kapitaal van zijn overleden vriend geërfd, de registeraccountant Leo van Gasselt, met wie hij bijna dertig jaar samen was geweest. En hij verdiende, maar dat bleek pas later, aan de handel in kinderporno op Internet. In ruil voor geld en cadeaus werkte Robby in Ulrichs computerzaak, en twee nachten in de week, dinsdag en donderdag, sliep hij in Ulrichs flat. Cindy wilde graag geloven dat Robby niets ‘had’ met Ulrich, maar ze zocht bewijzen. Ze zegt: ,,Soms zette ik een streep op zijn piemel, met viltstift. Die zat er de volgende dag nog. Als je het doet met iemand, moet zo’n streep toch weg zijn?”

In Zandvoort kreeg Robby weer contact met de Engelsman Gerry Laffy. Laffy schreef hem brieven, belde. Een vriend van vroeger, zei hij tegen Cindy. Dit voorjaar ging Robby bij hem langs in Engeland. Gerrie Ulrich was er kwaad om, Cindy werd ongerust. Ze las de brieven van Laffy. Liefdesbrieven. Ze belde Robby’s moeder. Ja, die kende Gerry Laffy wel, Robby had een verhouding met hem gehad. Robby hoorde ervan en was opnieuw woedend. Ze las zijn brieven, ze vertrouwde hem niet, ze pookte in zijn verleden. Ze kon wel gaan. Maar ze bleef.

Robby’s vader, Luk de Koninck, raakte bevriend met Gerrie Ulrich. Met zijn vriendin Toos kwam hij bijna ieder weekend logeren in Zandvoort. Hij zegt: ,,Gerrie was smoorverliefd op Robby. En die werd een beetje arrogant van wat hij allemaal kreeg. Hij zei dat alles van hem was, ook die computerwinkel.” Gerrie vertelde dat hij ernstig ziek was, maar wat hij precies had, wisten Robby, Cindy en De Koninck niet: hij had het aan zijn hart, of hij had kanker, of aids. Hij was mager en hij rilde vaak, maar weinig mensen namen zijn klachten serieus. De Koninck: ,,Dan weer zei hij dat hij over een maand doodging, dan weer pas over twee jaar. Hij maakte er groot drama van.” Cindy: ,,Hij beefde alleen maar als hij zag dat er iemand naar hem keek.”

Volgens De Koninck had Ulrich beloofd dat Robby zijn bezit zou erven. Hij probeerde ook Robby te adopteren om er zeker van te zijn dat die alles zou krijgen. Dat lukte niet omdat Robby meerderjarig was.

Maagzweren
Cindy zat thuis en mocht, zegt ze zelf, niks doen. Gerrie en Robby deden iedere zaterdagmiddag boodschappen, ook voor haar en het kind. Gerrie en Robby hadden besloten dat Nina naar de creche moest, Gerrie betaalde, Robby bracht haar iedere ochtend naar het kinderdagverblijf Ducky Duck. Cindy vond werk in een viswinkel, maar Robby kwam haar weghalen: voor die paar centen hoefde ze de deur niet uit. In december vorig jaar gingen Gerrie en Robby tien dagen naar Amerika. Cindy wist van niks, ze belde naar de computerzaak en hoorde van Robby’s collega dat hij weg was en dat ze iedere dag zestig gulden kon komen ophalen in de winkel. Cindy: ,,Ik was kwaad ja. Ik heb vaak gezegd: ik ga bij je weg. Maar ik zag hem te graag.”

Robby had maagzweren gekregen, hij spuugde bloed. Cindy: ,,Hij had geen minuut rust. Als hij thuis was, belde Gerrie: ga vlees voor me halen of een videoband, hij had altijd wat. Als Robby een paar minuten te laat kwam, stond hij te schreeuwen. We hadden altijd ruzie omdat hij geen nee kon zeggen tegen Gerrie. Hij zei wel vaak: vandaag duw ik die man van zijn balkon.”

Cindy en Robby gingen in ondertrouw, op 12 december zouden ze trouwen. Gerry mocht niks weten – die was al nijdig als Cindy en Robby hand in hand over straat liepen. In het voorjaar zei Robby tegen Gerrie dat een vriend in België in het ziekenhuis lag, en dat hij daar vaak heen moest. Hij zei ook dat zijn tante hem een vakantie naar Spanje had aangeboden met Cindy en Nina, en dat hij daar niet onderuit kon. Leugens, en Gerrie Ulrich wist dat, zegt Luk de Koninck. Hij dreigde dat hij Robby uit zijn testament zou schrappen. De Koninck: ,,Robby liep zich van binnen op te vreten. Hij wou de centen wel, maar hij wou van Gerrie af.”

Volgens zijn vader werd Robby ook onder druk gezet door vroegere ‘kameraden’ van het escortbureau in Amsterdam. Die waren door Robby een belangrijke klant kwijtgeraakt: Gerrie Ulrich. En ze hadden nog wat spullen liggen, foto’s en videobanden van Robby, waarvan Robby vast niet wilde dat zijn Cindy, of de politie, die zou zien.

Eind mei belde Marcel Vervloesem, van de Belgische werkgroep Morkhoven, naar Robby’s moeder. Hij was op zoek naar een Duitse jongen, Manuel Schadwald, die op zijn twaalfde was verdwenen en in het kinderpornocircuit terecht was gekomen. Robby wist daar meer van. Want Robby misbruikte, zei Vervloesem, zelf ook peuters. Vervloesem wilde met Robby praten. Ze belde haar zoon. Die zei dat hij wel wist waar Schadwald was, maar met kinderporno had hij absoluut niks te maken. Robby zou Vervloesem terugbellen.

Dezelfde avond nog sprak hij een boodschap in op het antwoordapparaat van zijn moeder; in paniek, de politie had hem urenlang verhoord. Volgens zijn vader, Luk de Koninck, had Ulrich al kinderpornomateriaal aan de werkgroep Morkhoven gegeven, ook films van Robby met Manuel Schadwald. Robby zelf mocht dat niet weten, die wilde niet dat er iets van naar buiten kwam.

Vrijdagavond 12 juni zei Robby tegen Cindy dat hij uitging, in Amsterdam. ,,Ik maak je wel wakker als ik thuiskom.” Hij reed met zijn Nissan stationcar naar de flat van Gerrie Ulrich, een paar blokken verderop. Ze stapten op een van Robby’s motoren, een witte Honda Goldwing, en reden – een motorrijbewijs hadden ze niet – naar Italië. Cindy hoorde niets meer van Robby. In de computerwinkel lag een envelop met duizend gulden voor haar.

Ruim een week later stond Cindy in de keuken door het raam naar buiten te kijken. Ineens stond daar de schoonzus van Gerrie Ulrich. ,,Je moet niet denken”, zei die, ,,dat jij jouw Robby nog zal zien thuiskomen.” De schoonzus kwam vertellen dat Gerrie dood was en Robby vastzat in Italië. En dat Gerrie en Robby samen kinderporno hadden gemaakt en verkocht.

Het was natuurlijk verkeerd, zegt Cindy nu, dat Robby Gerrie heeft doodgeschoten, als het géén ongeluk was. ,,Maar het was misschien ook mijn schuld. Hij moet het gedaan hebben voor mij en Nina. Ik trok aan de ene kant van Robby, Gerrie aan de andere kant. Ik was altijd verdrietig als hij naar Gerrie toeging.”

Cindy heeft nu een huis in Mechelen, en ze heeft een uitkering aangevraagd. Ze wil graag werken, ook om de advocaat te kunnen betalen. Maar eerst wil ze Robby opzoeken in de gevangenis van Prato. Ze heeft hem vorige week geschreven dat ze wil dat hij wordt overgeplaatst naar een gevangenis in Nederland of België. Ze denkt dat Robby zelf misschien liever in Italië blijft, uit angst voor wat hem in het kinderporno-onderzoek te wachten staat. ,,Maar ik wil hem in de buurt. Dat is beter voor mij en Nina.”

De komende weken zal ze een keer een aidstest laten doen, zegt ze. ,,Dat wil mijn moeder graag.”
Bron: NRC Dossier Kinderporno

Zandvoort spil in web kinderporno
Nu een verzameling kinderporno is gevonden in Zandvoort duikt in verschillende Europese landen dezelfde naam op: Manuel Schadwald. Maakt Zandvoort deel uit van een internationaal netwerk?

Door onze redacteuren Marie-José Klaver, Margriet Oostveen en Ben van der Velden
ROTTERDAM, 17 JULI. De diskettes met grove kinderporno werden op 28 juni gevonden in de woning van Gerry Ulrich te Zandvoort. Nu speurt een 15 man tellend onderzoeksteam van de politie Kennemerland naar een mogelijk internationaal kinderporno-netwerk, zo werd gisteravond op een persconferentie bekend gemaakt. In het onderzoek wordt samengewerkt met andere Nederlandse korpsen, de divisie Centrale Recherche Informatie en politie in het buitenland, waaronder de Belgische en Duitse.

Intussen komen uit verschillende Europese landen berichten die het bestaan van een fijn vertakt netwerk doen vermoeden. Steeds duikt dezelfde naam weer op: Manuel Schadwald, een Duitse jongen die vijf jaar geleden op 12-jarige leeftijd verdween en in een kinderporno-circuit in Amsterdam zou zijn beland. Justitie in België bevestigde vanmorgen dat in samenwerking met de politie in Nederland, Duitsland en Portugal een onderzoek is gestart naar een mogelijk internationaal netwerk van kinderporno, waarbij ook de vondst in Zandvoort betrokken wordt. Op het moment zijn er vijf verdachten, onder wie twee Nederlanders. Het dagblad La Dernière Heure meldde vanmorgen dat het onderzoeksteam een foto vond van Manuel Schadwald. Justitie in België wilde dit niet bevestigen.

Ook de Duitse krant Berliner Morgenpost noemt vanmorgen de naam Manuel Schadwald en legt een verband met de in Zandvoort aangetroffen kinderporno. Schadwald zou bevriend zijn met Robby van der P. De 22-jarige van der P., die sinds zijn twaalfde als schandknaap werkte, zit momenteel in een Italiaanse cel. Op verdenking van moord in de Toscaanse plaats Volterra. Het slachtoffer: Gerry Ulrich (49), zijn vriend, in wiens Zandvoortse woning de politie de diskettes met kinderporno aantrof. Verslaggevers van de Berliner Morgenpost hebben begin juni nog contact met Robby van der P. gehad. Deze zou hen hebben gezegd dat hij destijds met eigen ogen heeft gezien hoe Schadwald werd ontvoerd en dat hij binnen afzienbare tijd zou kunnen bekendmaken waar de jongen zich bevindt.

Heeft Gerry Ulrich spijt gekregen? Kort voor zijn dood nam hij contact op met de Belgische Werkgroep Morkhoven, een pressiegroep tegen kinderporno. Ulrich bezorgde de groep Morkhoven videobanden en computerdiskettes. ,,Met kinderen die opgehangen, verkracht en mishandeld werden’, zei Morkhoven-woordvoerder M. Vervloesem op de Belgische radio. Volgens Vervloesem beschikte Ulrich bovendien over postbusnummers en adressen die het bestaan van een kinderpornonetwerk zouden bewijzen dat zich vertakte tot in Rusland, de Verenigde Staten, Portugal, Frankrijk en België. De Werkgroep Morkhoven bezorgde NOVA kinderporno uit het bezit van Ulrich.

De opzet van de Werkgroep Morkhoven lijkt nu succes te hebben. Gisteravond gaf de politie Kennemerland voor het eerst een beknopte reconstructie van wat aan de Zandvoortse vondst vooraf ging.

Op 16 juni meldden familieleden van Ulrich de politie dat hij mogelijk gewond of overleden was in Italië en dat zijn Zandvoortse woning intussen mogelijk door ,,personen” zou worden betreden. De politie ging kijken en constateerde niets bijzonders. Op verzoek van de familie is de politie 5 dagen later opnieuw, in hun bijzijn, naar de woning gegaan. Opnieuw: ,,Geen onregelmatigheden.” Op 22 juni meldde Buitenlandse Zaken de politie dat Ulrich dood was. Nadat dit aan de familie was meegedeeld verzocht deze de politie opnieuw mee te gaan naar de woning. Ze waren bang dat er zou zijn ingebroken omdat de betrokkene ,,iets met porno” te maken zou hebben. Het Algemeen Dagblad citeert vandaag een schoonzuster van Ulrich die zegt dat zij dit de politie al een jaar geleden heeft gezegd. ,,Dat zegt mij niets”, aldus woordvoerder J.J. Vos vanmorgen. ,,Als het al zo is, dan ligt het aan de aard van de tip. Porno of kinderporno? Porno is niet strafbaar.” Desondanks nam de politie op 22 enkele computers en een aantal diskettes uit de woning van Ulrich in beslag. Op verzoek van de familie, die met de mogelijke inhoud niets te maken wenste te hebben.

Volgens de politie vertelde de familie pas op 27 juni dat sprake zou zijn van kinderporno. Dit bleek na een melding van inbraak in de woning van Ulrich. Toen de politie ging kijken waren er twee vrouwen in de woning aanwezig, onder wie een familielid van Ulrich. Tijdens haar verhoor zei ze op zoek te zijn naar kinderporno.

Maandag 29 juni zijn de eerste diskettes bekeken. Een dag later was het onderzoeksteam geformeerd. Inmiddels is bij drie Zandvoortse bedrijven huiszoeking verricht. Volgens de politie nog zonder resultaat.

De kinderpornografische foto’s en films die in Zandvoort werden aangetroffen, zijn volgens de politie vermoedelijk via Internet verspreid. Op Internet staat de naam Gerry Ulrich op een lijst met bulletin boards, computersystemen die niet met Internet zijn verbonden. De naam van Ulrichs bulletin board is Apollo. Apollo wordt omschreven als een verzameling van 30.000 foto’s die gratis kunnen worden opgehaald. Volgens de lijst is Apollo in Zandvoort gevestigd. In kringen van Internet-pedofielen was Apollo erg populair, zo blijkt uit berichten in nieuwsgroepen op Internet. Het bulletin board is al enige tijd niet meer actief. Ook de website waarop reclame werd gemaakt voor Ulrichs computersysteem is uit de lucht.

Ulrich was ook actief op het chatnetwerk ICQ (I seek you). Hij gebruikte zowel zijn eigen naam als de schuilnaam Apollo. Ook verspreidde Ulrich via ICQ zijn leeftijd, telefoonnummer en woonplaats. Deze gegevens zijn nog steeds aan te treffen op Internet.

Op Internet wordt via tientallen openbare nieuwsgroepen kinderporno verspreid. Iedere gebruiker van Internet kan in deze groepen kinderpornografische afbeeldingen krijgen. Daarnaast wordt in afgesloten chatrooms en nieuwsgroepen kinderporno verspreid.

Bron: NRC Dossier Kinderporno

Wie is wie in porno-netwerk 
Marcel Vervloesem.
Oprichter en van de Belgische Werkgroep Morkhoven. Voormalig privé-detective met een arbeidsongeschiktheidsuitkering. Spoort kinderpornonetwerken op en heeft een omvangrijk dossier samengesteld.

Gerry Ulrich.
Half juni dood aangetroffen in de bossen bij de Italiaanse plaats Volterra met een kogelschot in zijn maag. Werd 49 jaar oud. Woonde in Zandvoort en was daar eigenaar van computerwinkel Cube Hardware, een vermeende dekmantel voor de verspreiding van kinderporno. Verspreidde kinderporno per computer via bulletin board ‘Apollo’. Ulrich gaf zeilles aan jeugdigen op het zeilschip met de naam ‘Apollo’ van zijn vriend Leo van Gasselt. Overhandigde kort voor zijn dood kinderporno uit zijn collectie aan de Werkgroep Morkhoven. Zou aan ongeneeslijke kanker hebben geleden. Bevriend met Robby van der P. met wie hij in juni op reis ging. Werd volgens zijn schoonzuster tegenover de politie al een jaar geleden beschuldigd van activiteiten in verband met kinderporno. Volgens de politie was toen alleen sprake van ‘porno’, wat niet strafbaar is.

Leo van Gasselt.
In leven register-accountant bij KPMG. Een jaar geleden aan een ziekte overleden. Had een adresboekje met daarin namen van vermeende leden van het ‘Temse-netwerk’. Was de eigenaar van zeiljacht ‘Apollo’.

Robby van der P.
Vriend en vermeend zakenpartner van Gerry Ulrich. Bevindt zich nu in een cel in Pisa en wordt ervan verdacht Gerry Ulrich half juni in de Italiaanse plaats Volterra te hebben vermoord, al heeft de Italiaanse politie ook de mogelijkheid van ‘euthanasie’ geopperd. Woont in Zandvoort met zijn vrouw ‘Cindy’ en heeft twee kinderen. Na zijn arrestatie vroeg Cindy de werkgroep Morkhoven kinderporno uit haar woning te komen ophalen. Van der P. (22) zegt sinds zijn twaalfde als schandknaap te hebben gewerkt. Trad ook op in pornofilms. Betrok zijn twee 14-jarige tweelingbroertjes hierbij, zo bleek toen zij in 1992 samen door de politie werden aangetroffen bij een inval in een woning in Waalre. Daarbij waren ook de pedofielen Lothar G. en Norbert de R. aanwezig. Op het moment van de inval werd een pornofilm met Van der P. vertoond. Met Lothar G. zou Robby van der P. Zou later een jongensbordeel in Rotterdam hebben geëxploiteerd. Van der P. verklaarde in juni tegen de Belgische televisiezender RTBF en de Duitse krant Der Berliner Morgenpost te hebben waargenomen hoe de Duitse jongen Manuel Schadwald vijf jaar geleden werd ontvoerd. Van der P. zou hem daarna nog meermalen hebben ontmoet. Zei gisteren tijdens een verhoor dat Gerry Ulrich hem chanteerde. Zegt enkele maanden geleden al met de Nederlandse politie over Ulrich te hebben gesproken. Justitie in Nederland ontkent dit. Moet over enkele dagen voor de Italiaanse raadkamer verschijnen. Mocht hij worden vrijgelaten, dan ligt een Nederlands verzoek tot aanhouding klaar.

Zie ook: De vele levens van Robby van der P. (Portret van Robby van der P. in Zaterdags Bijvoegsel van 14 augustus 1998).

Lothar G.
Duitse pedofiel, vermeend lid van ‘Temse-netwerk’. Is in 1992 bij een politie-inval in het Brabantse Waalre betrapt in aanwezigheid van Robby van der P., diens twee broertjes en Norbert de R.. Zou met Schadwald zijn gezien en met Van der P. een bordeel in Rotterdam hebben geëxploiteerd. In het circuit beschuldigd van ‘foltersex’ met kinderen.

Robert van der N.
Nederlandse pedofiel. Staat met Norbert de R. op de enkele jaren oude ‘Madeira-tape’, een video-opname waarop zij op het eiland Madeira met geld vijftien jongens proberen te lokken. Deze tape werd vorig jaar uitgezonden door Nova. Vermeend lid van het ‘Temse-netwerk’.

Norbert de R.
Pedofiel uit de Belgische plaats Temse. In 1992 aanwezig bij de politie-inval in Waalre. Bij huiszoeking in zijn woning in Temse wordt kinderporno aangetroffen. Is herkenbaar op de ‘Madeira-tape’. Wordt door Robby van der P. beschuldigd van betrokkenheid bij de verdwijning van Schadwald.

Augustine de S.
Portugese pedofiel. Beschuldigd van handel in jongens op Madeira. Vermeend lid van ‘Temse-netwerk.’

Manuel Schadwald: Berlijnse jongen die in juli 1993 plotseling verdwijnt. Hij is dan 12 jaar oud. Zou door Temse-netwerk zijn ontvoerd naar Amsterdam of zich vrijwillig in het pedofielencircuit hebben begeven. Talloze geruchten over zijn lot, van ‘gedood in een foltervideo van Lothar G.’ tot ‘levend gezien bij jongensbordeel in Rotterdam’. Zou in die stad zijn waargenomen door twee politie-observanten, die bij gebrek aan instructies zouden hebben verzuimd hem aan te houden.

Warwick S.
Engelse pedofiel, vermeend lid van het ‘Temse-netwerk’. Vertrouweling van Lothar G.. Zou Gerry Ulrich kort voor zijn dood enige malen met dreigende boodschappen hebben gebeld. Zo vertelde Ulrich volgens de Werkgroep Morkhoven.
Bron: NRC Dossier Kinderporno 

“Gerry Ulrich heeft de werkgroep de eerste diskettes met kinderporno evenwel zelf overhandigd, zegt Vervloesem. Ze hadden elkaar leren kennen bij de opnames van een nog niet uitgezonden interview van de Waalse televisiezender RTBF met Robby van der P. (de schandknaap die Ulrich later zou vermoorden, HJK)

Van der P. zou vertellen dat hij vijf jaar geleden bij de ontvoering van de toen twaalfjarige Manuel Schadwald aanwezig is geweest, de jongen uit Berlijn die sindsdien wordt vermist. Ook Schadwald zou in het Temse-netwerk zijn beland.

Begin juni spraken ze elkaar weer. Ulrich had redenen om naar de groep Morkhoven te stappen, zegt Vervloesem. Hij zei aan kanker te lijden, en naar schatting nog maar een jaar te leven te hebben. Daarnaast zou hij bang zijn geweest, wetend dat de groep Morkhoven hem als handelaar in kinderporno had getraceerd. Dus overhandigde Ulrich Vervloesem op 11 juni de eerste diskettes, video’s en cd-roms. Op 19 juni, zegt Vervloesem, volgde de eerste ontmoeting met de schoonzuster van Ulrich en een ander familielid, in een wegrestaurant. De familie zei zich zorgen om Ulrich te maken. ,,Zij zeiden dat ze al een jaar wisten dat het om kinderporno ging, dat de politie in Zandvoort dat ook wist maar dat er niks gebeurde.” Na Ulrichs dood, zegt Vervloesem, vragen zijn familieleden hem mee te gaan naar het Zandvoortse appartement. ,,Toen we daar kwamen waren de scharnieren van de deur al geforceerd.” Op het moment dat de politie komt kijken omdat iemand een melding van inbraak heeft gedaan, zegt Vervloesem alweer buiten te hebben gestaan. En de overige diskettes met kinderporno die nu in zijn bezit zijn? ,,Die komen uit het flatje van Robby van der P. in Zandvoort.” Robby van der P. was schandknaap sinds zijn twaalfde. Maar hij was inmiddels ook getrouwd. Zijn echtgenote, zegt Vervloesem, heeft hem na Ulrichs dood gevraagd de kinderporno uit de woning te komen ophalen. De vrouw is daarna volgens Vervloesem door de werkgroep naar een schuiladres gebracht.

Vervloesem: ,,Ulrich en ik zijn voor zijn dood heel vrienschappelijk met elkaar omgegaan. Je moet ze niet onder druk zetten. Je moet aardig zijn, anders kieperen ze je zo weer buiten.” Ulrich is vrij plotseling met Robby van der P. op reis gegaan. Op 17 juni belt hij Vervloesem vanuit de Pyreneeën, zegt deze, om te vertellen dat onder de vloer van zijn Zandvoortse appartement nog meer kinderporno ligt. ,,Daarna vroeg hij ons iedere dag contact op te nemen omdat hij bang was dat Robby van der P. iets vermoedde over zijn loslippigheid”, zegt Vervloesem. ,,Maar wij hebben hem vanaf dat moment tot zijn dood niet meer kunnen bereiken.”

Aldus NRC.
Bron: http://www.misdaadjournalist.nl/2008/07/dinsdag-15-juli/

11-04-2001

Van der P. ‘sprak met Nederlandse politie’
ROME/ROTTERDAM, 23 JULI. Robby van der P., een mogelijke betrokkene in de Zandvoortse kinderpornozaak, heeft gezegd dat hij ,,enkele maanden geleden” met Nederlandse politie-agenten heeft gesproken over Ulrich.

Van der P heeft dit in een geïmproviseerd gesprek gezegd tegen een journalist van de krant Il Tirreno, die hem een brief van zijn vriendin Cindy overhandigde. De betrokken journalist zei vanmorgen dat van der P. niet precies vertelde waarover hij door de politie is ondervraagd. De Haarlemse persofficier J. Hemmes-Boender meldt desgevraagd dat Van der P. voor het laatst is ondervraagd in 1992, door de politie in Brabant. Dit naar aanleiding van een inval in een woning in Waalre. Daar waren op het moment van de inval destijds Robby van der P. aanwezig met zijn twee broertjes en de van handel in kinderporno verdachte Norbert de R.. Volgens Hemmes-Boender is er ,,nooit een enkele aanwijzing geweest voor een contact tussen Ulrich en Van der P.”

De advocaat van Van der P. verwacht dat zijn cliënt ,,op korte termijn” op vrije voeten wordt gesteld. Hij wijst erop dat Van der P. door het Italiaanse openbaar ministerie op drie gronden is aangeklaagd: moord, wapenbezit en het bij zich dragen van wapens. Hiervoor zal Van der P. uiteindelijk terecht moeten staan. Een onafhankelijke rechter, Luca Salutini, die moet vaststellen of en op welke gronden Van der P. in voorarrest mag worden gehouden, heeft de verdenking van moord als grond voor voorarrest verworpen. Omdat het bij het voorarrest alleen gaat om wapenbezit, verwacht advocaat Alessandro De Ranieri dat zijn cliënt snel, ,,binnen enkele dagen of enkele weken”, de gevangenis in Pisa mag verlaten. Hij zei dat Salutini twijfels had over de verdenking van moord. Van der P. heeft verteld dat Ulrich per ongeluk is gedood. Ze zouden samen op blikjes aan het schieten zijn geweest. Daarbij zou een kogel zijn afgeketst op een steen en Ulrich in de maag hebben geraakt. Deze lezing wordt volgens de advocaat gesteund door het feit dat Ulrich maar door één kogel is getroffen en dat er ter plekke verspreid liggende kogels zijn gevonden. De Nederlandse politie heeft een zogeheten SIS-signalering naar Italië verzonden. Dat is geen uitleveringsverzoek, maar een verzoek tot aanhouding als voorbereiding op mogelijke uitlevering. Er is dan zestien dagen tijd om een uitleveringsverzoek in te dienen. De Belgische Werkgroep Morkhoven, die het Zandvoortse pornoschandaal aan het licht bracht, heeft vannacht een organizer van Van der P. overgedragen aan de Belgische opsporingsbrigade BOB. In de elektronische agenda staan volgens de werkgroep namen en adressen van afnemers van kinderporno.

De diskettes die de werkgroep afgelopen maandag heeft overgedragen zijn nog in het bezit van de BOB. Een woordvoerder van de politie Kennemerland meldt dat het onderzoeksteam dat op de Zandvoortse zaak is gezet vooralsnog ,,hoe dan ook de handen vol heeft met het bekijken van de duizenden afbeeldingen” op de eerste diskettes die de politie in handen kreeg. De werkgroep Morkhoven heeft de Nederlandse politie beloofd maandag opnieuw een hoeveelheid bewijsmateriaal te zullen overdragen.
Bron: NRC Archief