(door Walter van der Kooi en ondersteund door onze redactie)

AMSTERDAM-NOIR- Vier jaar geleden was bij Human de documentaire Sta me bij van Monique Lesterhuis en VOC Helden Mark RutteSuzanne Raes te zien. Over bijstand in de gemeente Zutphen. Die leek daar en elders soms ‘eeuwigdurend recht’ maar guurder economisch roof de massa kaal en politiek ‘Straf de Arme klimaat’ vereisten een strengere ‘NSB-aanpak’ waarin beroep werd gedaan op de eigen verantwoordelijkheid ‘Slaven Participatie-dwang uit de koker van de Misdaadbank Goldman Sachs‘ en uitgevoerd door het “Lieg en Bedrieg Kabinet” van betrokkenen om eruit te raken. Uit wat te raken? Uit de Armoede? Uit de ongelijkheid van het Casino Kapitalisme met TTIP(Video) en hun handlangers de VVD EU Graaier en Neonazi Hans van Baalen? Bestaan de Onrendabelen ( Video) al niet sinds mensenheugenis sinds 1980 en is hun positie niet maatschappelijk voor een groot deel gedetermineerd? Soms zelfs al uitdrukkelijk bij geboorte zoals de “Koninklijke Familie Nooit Genoeg”en de ‘VOC- Elite'(Video) met hun Gouden Eeuw ‘Hofnar Mark Rutte’ ’. Heeft u ooit een domme, luie aan de drugs en/of drank zijnde Prins berooid en te werk gesteld gezien in Nederland? Kijkt u maar eens naar al die Prins klaplopers in binnen en buitenland als ‘Prins Staat Pooier Bernhard‘ en’ Prince Andrew Pedo Duke of York'(Video).

Taakstraf moet vernederend zijn in Rotterdam net als in de Middeleeuwen.
Wie als Verworpene der aarde ( Labbenkakken) in Rotterdam kan nog vertrouwen hebben in de PvdA Burgemeester “Uncle Tom “Aboutaleb aka de “Zonnekoning van Rotterdam”. Aboutaleb is objectief gesproken de meest walgelijke ‘Gelukzoeker‘ in Nederland en wie zal het zeggen van de Wereld. Indien de Rule of Law in Nederland van kracht was had deze crimineel al lang in een TBS-kliniek en/of gevangenis gezeten en/of het land uitgezet. Bekijkt u in dit verband maar eens op uw gemak alle docu’s die “WeAreChangeRotterdam” heeft gemaakt de afgelopen jaren over Aboutaleb en de Rotterdamse (on)Leefbare ‘Slavenwerk projecten’.

Significant in dit verhaal is dat uitgerekend gewetenloze PvdA lieden als ‘Snake in Suit Plasterk’ begrip hebben voor de Bestuur-Gangsters en corrupte ‘NSB-ambtenaren’ in Rotterdam en in Nederland. Ronald Plasterk:“Blijf met je tengels van mijn Politici Elite Gangsters af”.

‘VVD-Chapter Rotterdam’ eist alleen Nederlands spreken. Zwarte Giften wel welkom.
Hoe het ook zij er uit rake bleek lastig dan wel niet een onmogelijke prestatie: de betrokken groep was heterogeen in mogelijkheden en bereidwilligheid en de corrupte ambtenaren zaten niet op één lijn. Zo geloofde strenge op het Jeannette Baljeuwaanzinnige af zijnde Debbie ( zie Mugshot van Debbie) in ‘handen uit de mouwen en laat je beledigen en vernederen’, maakbaarheid en controle en liep de zeldzame Mensch Bruno (Yiddish: מענטש mentsh, cognate with German: Mensch “human being”) means “a person of integrity and honor.” ) terecht over van begrip voor zijn klanten. Nu hebben Lesterhuis en Raes een vervolg gemaakt. Héél anders, want de locatie is deze keer de ‘NSB Dienst Werk en Inkomen Rotterdam’ waar de populatie aan beide kanten van het bureau beduidend veelkleuriger is, en de taalproblemen navenant groter, net als de schaal waarop gewerkt wordt. Rotterdam telt 38.000 bijstandsontvangers van wie 18.000 op grote afstand van de arbeidsmarkt. Rotterdam is ook de stad van ‘Zonnekoning Aboutaleb’, Volksmenner Fortuyn, Reactionaire idioten Sörensen, Pastors, Eerdmans en (on)-Leefbaar. Daarnaast heeft Rotterdam het corrupte ‘Rat in pak ambtenaren apparaat’ van “Banana-Fraude-Nederland”. Niet dat die op één of andere manier aan bod komen in de film, maar je kunt het beleid niet los zien van de recente politieke geschiedenis. Daarin is ‘Bruno’ een soort ‘Ötzi de Gestapo ijsman’ geworden – mummie uit vervlogen SS tijden. Rotterdamse ambtenaren zijn en worden bijgeschoold, getraind en gedirigeerd richting ‘NSB-Debbie’. Bijstand mag een (honger en kwel) recht zijn, maar de nadruk op de plicht er zo snel mogelijk uit te raken en de verplichtingen die dat met zich meebrengt doen de gevoelswaarde richting ‘gunst en Slaaf’ schuiven.

SP buigt voor VVD ‘Gestapo-man Sjoerd P.’ met ‘Befehl ist Befehl-Ambtenaren als Wachter.
Centraal daarin staat de ‘tegenprestatie en vernedering’: u krijgt heel weinig geld maar voor niks gaat de zon op Legenist-steralleen maar voor de Ratten in pak en ‘Graai-King Willem’. En ja, dat kan zinloos papier prikken betekenen in fel gekleurde hesjes vergelijkbaar met de “Jude Ster” (soms op plekken waar geen papier ligt) zodat een ieder kan zien daar staat weer zo een ‘Dode Ziel’ (Video) uit het boek van B. Traven “Het Dodenschip”. ‘Daar zullen velen van u best moeite mee hebben’, zegt een NSB-ambtenaar, ‘maar probeer het zo positief mogelijk te benaderen als een hersendoden. Dit zijn nu eenmaal de afspraken en befehl ist befehl en daar houden we ons aan: u zolang u een honger uitkering hebt, ik zolang ik hier de ‘NSB-ambtenaar ben.’ Een curieuze vergelijking.

Jong leren lenen als slaaf en oud door de ’Endlösung-Schoorsteen’ van het Kabinet.
Tot de verplichtingen kan ook ‘vrijwilligerswerk’ behoren, waarvan een cliënt de paradox droogkomisch analyseert. Tegenover een ambtenaar die er de lol van inziet en in een deuk ligt – uitzonderlijk, omdat de repeterende gesprekken waaruit de documentaire is opgebouwd, zij het met steeds andere ambtenaren en klanten, als een soort minimal music met minimale verschuivingen werkt binnen een streng ‘NSB-stramien ‘dat zelfs Gestapo trekjes vertoond van de VVD ‘Gastopman Sjoerd Potters’. Nerveuze radeloze plat geslagen  ‘Jude’-klanten, zakelijke NSB-ambtenaren wier beslissingsvrijheid tot nul is teruggebracht. Hun ‘target’: jaarlijks minimaal tweehonderd tegenprestaties noteren. En niet ‘leuk bezig zijn’ maar precies invullen ‘wat, waar, wanneer en hoe’. Formaliseren en vernederen is de leus! Dat spiegelt zich in houding en toon. En in voor klanten de slachtoffers vaak onbegrijpelijk Hans de Boer en Mark Rutteambtelijk ‘NSB- jargon’, zoals ‘formaliseren en ’Endlösung’. Ik vind het lastige materie en sommige klanten querulanten, misschien simulanten. Maar de methode voelt beroerd aan in een krappe arbeidsmarkt waarin je als sollicitant boven de veertig sowieso uitgelachen wordt. En hij is schaamteloos in het soort vragen dat klanten moeten beantwoorden om hun ‘Voedselbank-uitkering’ te behouden. Van ‘hoe vaak laat iemand merken dat zij/hij om u geeft? Houdt u nog wel van onze beste Burgemeester Aboutaleb van de wereld. En vond u het niet geweldig dat de doortrapte redactionele Valse VVD nicht en ‘Gelukszoeker Fortuin’ pochte zich te laten pijpen door te jonge jongens bij voorkeur Marokkanen, die geen keus hadden’ tot ‘had u wel eens het gevoel dat uw leven geen zin heeft en waarom pleegt u niet zelfmoord daar zou u ‘Kapo Jetta Klijnsma aka “Moestuin” een groot plezier mee doen?’ Dat lijkt mij nou weer iets voor Kamervragen al hebben die ook allemaal ‘Twee Petten’ op, dus dat halt ook niets uit. Een fraai gemaakte, verhelderende film, die helaas alleen bekeken zal worden door een handjevol mensen die het allemaal al weten, want de rest zit weer te staren naar de een of andere Hersendoden SBS-Pulp Show’ Ik hou van Holland’ van ‘Maffia Bos John de Mol’.

Monique Lesterhuis, Suzanne Raes, De tegenprestatie, Human, maandag 19 oktober, NPO 2, 20.25 uur.

Noot: Zoek het Verschil tussen de ‘Kapo-Jetta Klijnsma-Werklozen Wet’ van Nu en de ‘Nazi- Werklozen-Wet’ van toen.
Al vóór het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog waren er Nederlanders in Duitsland werkzaam. Dat land was zich vanaf 1933 in een ijltempo aan het opbouwen en er was volop werk te vinden, terwijl thuis de economische crisis maar bleef voortduren. Niet alle werkzaamheid in Duitsland was trouwens vrijwillig. Al voor de bezetting, namelijk tussen februari 1938 en september 1939, achtten de arbeidsburo’s werk in Duitsland ‘passende arbeid’ voor werkelozen. KVP-voorman Carl Romme was hier instrumentaal in. Vooral in de grensstreken werd dit ook toegepast: Ongeveer 1800 mannen werden gedwongen tewerkgesteld bij de oosterburen. Weigering resulteerde in stopzetting van de werklozensteun. Bovendien kwam men dan niet meer in aanmerking voor binnenlandse werkverschaffingsplaatsen.
Bron: Arbeitseinsatz