(door Francis Capelle)

Francis CapelleAMSTERDAM-NOIR-Meer dan 100.000 mensen veranderden Brussel in een slagveld tijdens een protest dat gericht was op de aanstaande gevolgen van de krankzinnige graaizucht van de Europese Unie. Nadat het voornemen van de Europese Unie om in Belgie nu thans de pensioengerechtige leeftijd te verhogen en sociale bijstand te verlagen naar buiten kwam, veranderde Brussel gaandeweg in een ongekend slagveld van brandende auto’s, gewonde politiemensen, regens van bakstenen, exploderende molotovcocktails en rondstuivend traangas. De graaizucht van onze bestuurders kent geen grenzen en stuit op steeds meer verzet in de ons omringende landen. Toegegeven, een maatschappij die de hebzucht van de elite wil verhalen op de allerarmsten kan uiteindelijk alleen maar rekenen op protesten in deze orde van grootte en, uiteindelijk, slechts nog toezien op het totale uiteenvallen van de maatschappeljke context.

Steeds minder mensen laten zich de ogen nog dichtdrukken door de besturende psychopaten die in de meest vredelievende toonzettingen de grootste mensenschendingen plachten te plegen – het is immers gedaan met de onwetendheid. Dat politiek daadwerkelijk bedreven wordt door psychopaten is voor velen geen verassing meer. Men kan in dit systeem alleen nog hogerop als men volstrekt gewetenloos is en zich dagelijks onderdompelt in zelfverrijking. Het is in dit licht dan ook niet verwonderlijk dat een seriemoordenaar als Ted Bundy voordat hij aan zijn vergrijpen begon zich zo gemakkelijk en succesvol in de politiek en in het rechterlijke bestuursapperaat kon bewegen en er enorm succesvol was.

Meer en meer mensen beseffen zich dat er nog nooit zovelen werden geregeerd door zo weinigen, dat daarnaast de economische balans volstrekt zoek is en dat er een globale lawine van armoede en degradatie op gang is gebracht die niet meer te stuiten valt.
De mensen worden het zat – hoe kan het ook anders – de lijst van Nederlandse bestuurders die zich wentelden in zelfverrijking en het plegen van ambtsmisdrijven is bijkans niet meer bij te houden, en het systeem graait maar door en door … totdat de bodem er daadwerkelijk onderuit gaat.

In Nederland zal het echter niet zo snel tot dergelijke protesten komen – als de Nederlandse regering morgen zou verlangen dat iedereen nog slechts naakt een uitkering kan aanvragen, dan volgt die naakte waarheid zonder dat er ook maar zoiets als een vraag wordt gesteld of een vonk van protest wordt aangemaakt. Daarvoor is dit volk principieel niet alleen te laf, het ligt wat mij betreft in haar misdadige aard om zich te blijven verschuilen in eigen huis en tuin om daar jaknikkend het moment van inbeslagname af te wachten.

Onlangs werd mij door een journalist van Dagblad Tubantia nog gevraagd: ‘Geloof je niet dat rijkdom zo verblind dat het als het ware een automatisch proces wordt? Ik bedoel, waarom zou een rijke het lijden van de armen begrijpen?’
Ik dacht een tijdje na over die vraag en antwoordde: ‘Zij weten het maar al te goed en ze begrijpen het ook. Ze zijn niet blind geboren. Juist hierom hebben ze hun toevlucht ook genomen tot het kapitaal omdat ze te laf zijn het leven te leven. Ze voorzien zichzelf van een overdadige koopkracht die niet alleen op materiele zaken gericht is, maar er vooral op is gericht om het bestuurlijke apperaat blijvend te corrumperen en naar hun wil in te richten. Zij kopen op deze wijze de wet, of liever gezegd, de mogelijkheden tot het ontduiken ervan en zullen de lasten van de overheid nooit hoeven dragen. Die prijs is voor het volk, dat was toen zo, en zo is het nu! Omdat dit geen toeval is, is daarmee wat mij betreft uw vraag beantwoord. Ze weten het, en het interesseert ze geen ene moer.’

Hoewel de uitslaande brand steeds dichter bij komt, lijkt het mij verstandig om toch te blijven doen waar een Nederlander werkelijk goed in is – gordijnen dicht, verwarming wat hoger op – en kijk, de wereld ziet er dan toch al snel een stuk beter uit!