(Thomas von der Dunk en bewerkt door de waarheidcommisie)

2,5 ton wachtgeld voor ‘Burgemeester-Dief-Harry de Vries.’ Klasse Justitie?

De ‘Kleine Wethouder en Burgemeester gangsters’ vallen als rotte appels uit de Politieke corrupte boom.

Amsterdam-Noir-Het behoort tot de leerrijkste Bommelverhalen van Maarten Toonder, aan wie thans ter gelegenheid van zijn honderdste geboortedag een tentoonstelling in het Letterkundig Museum is gewijd: ‘Het Grote Overdoen’.

Zoals iedereen heeft ook Heer Bommel de behoefte om missers uit het verleden ongedaan te maken, en dankzij een soort teletijdmachine wordt hij daartoe ook in staat gesteld. Uiteraard loopt het volledig uit de hand. Waar ze momenteel erg van Het Grote Overdoen zijn, is in de internationale wielersport. Daar is men dezer dagen bezig de eigen geschiedenis te herschrijven op een schaal waarvan ze in het Oostblok nog konden leren. U kent ze wel, die foto’s uit de jaren vijftig waarop in ongenade gevallen communistische partijbonzen waren weggeretoucheerd: het Grote Overdoen.

Ook de UCI is erg van het Grote Overdoen. Lance Armstrong? Die bestaat vanaf heden niet meer. In de officiële annalen van de Tour de France wordt inmiddels zo driftig geschrapt, dat als zij inderdaad met terugwerkende kracht iedere renner die niet zonder dopingszonde is, zou annuleren, in haar officiële prentenplakboek alle huldigingspodia van de laatste dertig jaar volledig leeg zouden zijn.

Zo’n beetje zoals in de toegestuurde exemplaren van de krant van de NRC-correspondent Thomas Erdbrink in Teheran veel foto’s eruit zien nadat de Iraanse censuur alles wat aanstootgevend is – dus elke zichtbare millimeter fout lichaamsdeel – zorgvuldig met tape heeft afgeplakt.

1912
Volgens een recent overzicht in De Volkskrant zou volgens deze rigoureuze methode bij sommige afleveringen van de Tour pas de nummer 14 van indertijd als eerlijke winnaar in aanmerking komen. Althans, op basis van de kennis van nu, die na verder onderzoek al morgen natuurlijk best nog maar heel fragmentarisch kan blijken te zijn. Weten we trouwens intussen al met absolute zekerheid de Tourwinnaar van 1912?

Compagnon John de Mol de Pedo-Maffioso Silvio Berlusconi krijgt 4 jaar cel.
Wie dezer dagen vast ook naar de mogelijkheid van Het Grote Overdoen snakt, is Pedo Maffiosi Silvio Berlusconi ( mede-eigenaar Endemol). Inmiddels is hij tot vier jaar cel veroordeeld, en dan hangt een tweede veroordeling in het Ruby-proces hem nog boven het hoofd. Niet, dat hij, als hij daartoe de kans kreeg, het dan wèrkelijk anders zou doen. Daarvoor zijn zijn bunga-bunga-hormonen gewoon te sterk. 

Ook binnen de VVD groeit vast de behoefte om dingen over te doen, nadat hier zich het ene na het andere integriteitsschandaal ontrolt. Niet in elke regio is men daarmee overigens al even ver. In Roermond heeft de plaatselijke VVD zich vanwege zijn grote verdiensten – ‘de grootste politicus uit de geschiedenis van Roermond’, aldus fractievoorzitter Dré Peters – nog rond de gevallen zonnekoning Jos van Rey geschaard. Maar in Noord-Holland staat een ooit als zeer daadkrachtig gevierde ex-gedeputeerde inmiddels eenzaam voor de rechter. Ton Armstrong Hooijmaijers? Die kennen wij niet meer.

Toeval?
Is het toeval dat juist de VVD de laatste tijd door zulke schandalen wordt geplaagd? Dat zij, als het om corruptie en cliëntelisme gaat, nu even vaak daarmee in verbinding wordt gebracht, als vroeger in het Zuiden de KVP? ‘Kleine VVD-gangster’ Jos van Rey lijkt de belichaming van deze metamorfose, en zijn morele ondergang heeft in dat opzicht iets tragisch. In zijn jonge jaren streed hij, als liberaal van de plaatselijke katholieke congsies buitengesloten, precies tegen het soort praktijken die nu in zijn eigen geval worden geconstateerd.
 Van slachtoffer tot dader: dat zien we ook in Afrika bij menig hedendaags autocraat, Zimbabwes Mugabe voorop. Van vrijheidsstrijder tot tyran: waaronder men eerst zelf geleden heeft, daaraan bezondigt men zich later zelf.

Zijn niet ook veel pestkoppen op scholen vroeger zelf gepest? Nu, geheel toeval is die losse moraal bij de VVD in financiële zaken niet. Om te beginnen is men in die ondernemingsgezinde kring sowieso niet erg van de moraal – tegeltjeswijsheden, zo noemde Bankier-gangster Gerrit Zalm die ooit. Ook voormalig werkgeversvoorzitter Schraven verklaarde eens dat hij een hekel aan dat woordje had.

Ten tweede is, als gevolg van de dominante neoliberale ideologie die de VVD van alle partijen het meest in haar greep heeft, zelfverrijking als zodanig een deugd geworden; met de gevolgen daarvan worden we dagelijks in het maatschappelijk middenveld – grijpgrage megalomane bestuurders in zorg-, onderwijs- en woningbouwconglomeraten – geconfronteerd.

Ten derde is er de verwevenheid van particuliere en publieke belangen; wethouders die zelf in de onroerendgoedsector verdienen. Daarbij komt bij Van Rey de lichtzinnige opeenstapeling van politieke functies. Samen met zijn omvangrijke vriendennetwerk leidt dat tot onzakelijke verhoudingen en een Omèrta-cultuur: Roermond als ons eigen Curaçao.

Gezakt
De VVD voerde campagne met de leus: meer straf en minder begrip voor criminelen. De casus-Van Rey vormt voor de eigen geloofwaardigheid een cruciale testcase. De Roermondse VVD is voor dat examen gezakt. En de landelijke VVD?  “Snake Rutte” wilde niets zeggen, omdat de zaak onder de rechter is. Zo terughoudend was Teeven in inbrekerskwesties niet. Drè Peters beklaagde zich over de grofheid waarmee de politie telefoon van familieleden had afgetapt. Maar is dat niet wat de VVD-er de Demente Pis in de broek Opstelten nu grootschalig bepleit, omdat wie niets te verbergen heeft, ook niets heeft te vrezen?

Of is de VVD voor een drieklassenstrafrecht: streng pakken van kleine bijstandssjoemelaars, normaal omgaan met ‘gewone burgers’, en voor de eigen megafraudeurs dankzij hun old-boys-netwerk en vanwege hun door Peters geprezen onmetelijke verdiensten een standbeeld in plaats van recht. JOVD-voorzitter Nick Derks dinsdag: ‘Het beste uit jezelf halen en het grijpen van kansen begrijpt niet elke VVD-politicus goed’. Helaas: sommige VVD-politici begrijpen dat laatste juist maar al te goed.