Liegen (onder ede door leden) van het SBS-OM is goed voor promotie en past bij hun samenwerking met de pulp-media’.

De raadselachtige benoeming van Jos Silvis bij het Hof in Straatsburg is symptomatisch voor de beslotenheid van Het Tuig in Zwarte Toge of te wel de magistratuur.

Mr. Jos Silvis, laatstelijk advocaat-generaal bij de Hoge Raad der Nederlanden, wordt de nieuwe Nederlandse rechter bij het Mensenrechtenhof in Straatsburg. Silvis is een man met een verleden: in 2001 was hij de voorzitter van de Rotterdamse strafkamer die de rechterlijke dwaling beging in de zaak die bekendstaat als de Schiedammer parkmoord, waarin een onschuldige werd veroordeeld voor moord.

Volgens Silvis ging het mis doordat het door het SBS- Openbaar Ministerie (OM) aan de rechtbank aangeboden dossier ‘onvolkomen’ was. Maar als een strafdossier onvolkomen is, dan zijn het de rechters en in het bijzonder de voorzitter van het rechterlijke driemanschap die dat moeten opmerken en de officier van justitie moeten opdragen zulke onvolkomenheden te herstellen. In afwachting daarvan wordt zo’n zaak dan geschorst.

Nogal wat anderen hebben dat dossier inmiddels ook bestudeerd, onder wie mijn vakgenoot Van Koppen en de commissie-Posthumus, die er uitvoerig over rapporteerden. Zij slaagden erin velerlei onvolkomenheden op te merken die Silvis en zijn collega’s blijkbaar waren ontgaan. Een kapitale blunder van de rechtbank, waarvoor Silvis geen verantwoordelijkheid wil nemen en waarvoor hij raar genoeg beloond werd met eerst een bevordering tot raadsheer in het Haagse hof en vervolgens tot advocaat-generaal bij de Hoge Raad. Trouwens: ook de leden van het  SBS-OM in die zaak, waarvan er tenminste één ter zitting gelogen heeft, werden na afloop voor hun inspanningen beloond met bevorderingen. Je vraagt je af wat je als magistraat in ons land moet doen om op een zijspoor gezet te worden.

En nu wordt Jos Silvis aan de Raad van Europa aangeboden als het beste wat ons land te bieden zou hebben op het gebied van de mensenrechten. Hoe zo’n voordracht tot stand komt, is niet helemaal duidelijk. Verontrustend is dat de Raad van State ermee te maken had, waarvan de recentelijk benoemde vice-voorzitter in het verleden meermaals getoond heeft een wendbaar juridisch geweten te hebben. En ook de president van de Hoge Raad, Geert Corstens, had ermee van doen. Was er iemand dan wel op het idee gekomen om ‘de Parkmoord mee te wegen’, zo vroeg een krant zich af. Zo niet, dan zou dat ‘meer dan een beetje dom’ zijn geweest.

Argumenten
Dat kon president Corstens niet op zich laten zitten en hij liet dan ook weten ‘dat deze kwestie bij de selectie wel is besproken en ook is voorgelegd aan de minister’. Volgens Corstens heeft het verleden van Silvis bij de besprekingen ‘geen enkele belemmering’ gevormd; zo luidde het aanvankelijke bericht dat door Corstens vervolgens werd gecorrigeerd tot ‘geen belemmering’. Maar wat is het verschil dan tussen ‘geen enkele belemmering’ en ‘ geen belemmering’? Kan de president uitleggen hoe hij tijdens die besprekingen over die belemmering heen is gestapt?

Wat waren daarbij de beslissende argumenten? Kunnen die, al is het maar summier, openbaar gemaakt worden? Dat wil je als burger eigenlijk wel weten, zeker bij de voordracht van een persoon met een problematisch rechterlijk verleden voor een functie waarvoor blijkens de advertentietekst ‘het hoogst mogelijke zedelijke aanzien’ is vereist. Ik vrees echter dat zulke uitleg er niet zal komen; niet van president Corstens. Gevraagd naar zijn beweegredenen voor de schielijke terugtocht kortgeleden bij de voordacht van Diederik Aben als raadsheer bij de Hoge Raad nadat de PVV tegen diens benoeming bezwaar had gemaakt, trok Corstens zich terug achter de mistbank dat de privacy gebood over de beweegredenen daarvoor te zwijgen.

Bij de eerste stemronde bij de Raad van Europa waren verreweg de meeste stemmen naar de Maastrichtse hoogleraar mevrouw Spronken gegaan, een juriste met ruime ervaring met de werkwijze van het Straatsburgse hof en een persoon van onberispelijke reputatie. Maar de procedure vereiste nog twee stemrondes, en toen kreeg Silvis plotseling de meeste stemmen. Wat was er tussen die twee stemrondes gebeurd? Politieke- Gangster druk op de Nederlandse leden van de Raad? Door wie dan? En met welk oogmerk? Is dat waarover Corstens niet wil en misschien ook niet kan berichten?

Hij zal dit stuk met ergernis lezen. Benoemingen en bevorderingen in de magistratuur gelden immers als interne kwesties waar buitenstaanders zelfs niets over willen weten. Het rechterlijke bedrijf in ons land is, dunkt mij, in aanmerkelijk grotere problemen dan velen al wisten, ook al is dat naar het zich laat aanzien tot de insiders nog niet helemaal doorgedrongen.
Door: Hans Crombag

Eerder verschenen in deze rubriek:

“Tuig in Zwarte Toga”: Advocaat Monique van Hal Scheffer opgepakt om miljoenenfraude”

‘Tuig in Zwarte Toga’:Gangsterin Monique van Hal Scheffer op ‘Justitie-Freunden-voorwaarde’ Cum Laude vrij.(3)

Het “Zwarte Tuig in Toga” heeft een groot probleem, met zichzelf.