PVV-filippica blijft het Bruine Cafe kabinet schaden

Wilders Godfather op kosten van de belastingbetaler. Gratis gepanserde pooiers bolide, bodyguard en beveiligde  Luxe -Villa.

Wie wil dat niet?

( Miljonair en Racist Wilders goes for the Big $$$$, zie: http://stevenbrownsblog.wordpress.com/2012/03/26/miljonair-en-racist-wilders-goes-for-the-big/ )

anp.  Miljonair en racist Geert Wilders, Sybrand Haersma Buma zonder geweten en Creep-rat Maxime Verhagen scheppen een  ‘ik hou van Holland ‘luchtje tussen de gesprekken op het Catshuis Café.

COLUMN Op 1 mei zal Geert Wilders in de Verenigde Staten een boek van zijn hand presenteren onder de titel ‘Marked for death: Islam’s war against the West and me’. De titel laat zien dat de strijd tegen wat hij noemt de ‘islamisering’ nog altijd zijn eerste en voornaamste politieke programpunt is. Het kan geen kwaad dat vast te stellen, nu een Catshuisakkoord in zicht lijkt. Mocht dat er komen, dan is de politieke betekenis vooral dat de coalitiepartijen zich, meer nog dan in de eerste periode, aan elkaar verplichten.

Voor CDA en VVD betekent het ook dat zij de radicale en onverzoenlijke koers van Wilders jegens de islam op de koop toe blijven nemen. Weliswaar voorziet het gedoog Roof de arme scheel en laat de Banken hun zakken vullen akkoord in een flinke bak water waarin  Snake Rutte en Creep-Rat Verhagen, telkens als de PVV- Bruinhemden leider uithaalt, hun handen in onschuld kunnen wassen, maar dat neemt hun verantwoordelijkheid niet weg.

Van de verwachting onder liberalen en christen-democraten dat Wilders, eenmaal in een invloedrijke positie, zijn standpunten zou matigen, is tot op heden niets gebleken. Uit de titel van zijn boek voor de Amerikaanse markt blijkt dat hij blijft geloven in de grote oorlog die de islam tegen het Westen voert. Hij is beslist niet de enige die dat beweert. In de Verenigde Staten zijn na 11 september 2001 tal van boeken verschenen over de bedreigingen van de islam.

Pamela Geller, de Amerikaanse bondgenote van Wilders, schreef een boek onder de titel ‘Stop de islamisering van Amerika, een praktische handleiding voor verzet’. Geller is ervan overtuigd dat er in haar land tienduizenden jihadisten zijn die in slapende cellen wachten om op een zeker moment toe te slaan. Enig bewijs voor deze alarmistische beweringen, die sterk doen denken aan het idioom van de communistenjacht van senator McCarthy in het midden van de vorige eeuw, levert ze niet.

Hoe absurdistisch ook, van de waarschuwingen gaat wel invloed uit. In een tiental Amerikaanse staten, vooral in het Zuiden, zijn pogingen ondernomen een anti-shariabepaling in de wetgeving op te nemen. In het zeer conservatieve Oklahoma stemde liefst 70 procent van de bevolking voor zo’n bepaling. Een directe aanleiding was er niet, maar de motivering was ‘wat niet is, kan nog komen’. Wilders zette vorig jaar in een rede in Nashville alle sluizen van de anti-islamretoriek open met de waarschuwing dat Amerika niet de weg op moest gaan van Europa, dat al bijna was verworden tot een aan de islam onderworpen Eurabië: in het stadhuis van Rotterdam kon je uitsluitend nog halal-maaltijden bestellen.

In de VS lopen de schattingen van het aantal moslims uiteen van drie tot zeven miljoen, wat overeenkomt met ten hoogste 2 procent van de bevolking.

In de EU wonen zestien miljoen moslims op een bevolking van ruim vijfhonderd miljoen zielen. Ze zijn een minderheid, ver achterblijvend bij de 224 miljoen rooms-katholieken, 115 miljoen ongelovigen, 58 miljoen protestanten en 39 miljoen Oost-Europese en Grieks-orthodoxen. Cijfers zeggen niet alles, maar wie goed kijkt ziet dat de moslim-immigranten zich, ook wat gezinsomvang betreft, eerder aan het Westen aanpassen dan andersom.

Net zoals nogal wat Amerikaanse islamofoben heeft de strijd tegen de islamisering bij Wilders een persoonlijk karakter, zoals ook uit de titel van zijn boek spreekt. De islam voert niet alleen oorlog tegen het Westen, maar ook tegen hem. Het is mogelijk dat de uitgever op die persoonlijke dimensie heeft aangedrongen, maar uit menselijk oogpunt is zelfs de dramatisering nog begrijpelijk.

 Wilders Godfahter op kosten van de belastingbetaler.

Wilders beweegt zich al acht jaar in een cordon van bodyguards en woont in een zwaar beveiligd huis op kosten van Henk en Ingrid.  Een situatie waarvan de Volks-Godfahter’s alleen maar van kunnen dromen.

Meer dan wat ook verbeelden deze omstandigheden indringend de drijfveer van zijn missie.

Ongetwijfeld draagt dat bij aan de overtuigingskracht die hij met zijn filippica tegen de islam en de islamitische wereld aan de dag legt. De keerzijde is dat zijn politieke en persoonlijke agenda zozeer gaan samenvallen, dat dit verschijnsel een splijtzwam in de PVV-groep wordt die meer volgelingen dan alleen Hero Brinkman tot uittreden zal nopen. Het irrationele element in de politiek moet, zoals het McCarthyisme heeft geleerd, niet worden onderschat, maar in een overwegend nuchtere samenleving als de Nederlandse heeft het zijn grenzen. Wie Istanbul consequent aanduidt met de oude naam Constantinopel, wekt de indruk dat hij op de realiteit geen zicht meer heeft.

Wilders deed dat enkele maanden terug in een aanval op het staatsbezoek van de Turkse president Gül, dat dinsdag begint ter viering van 400 jaar betrekkingen tussen Nederland en Turkije. Tot de realiteit behoort dat Nederland met 1500 bedrijven en zeven miljard euro aan investeringen de derde investeerder is in het land van Gül, waar zich een Wirtschaftswunder voltrekt. Die bedrijven zijn niet gebaat bij verzieken van de relatie, net zomin als de religieuze minderheden die het in het overwegend islamitische land zwaar te verduren hebben.

De Amerikaanse commissie voor internationale godsdienstvrijheid deelde Turkije onlangs in bij de landen waar de beperkingen van de religieuze vrijheid ‘bijzonder zorgwekkende’ vormen aannemen. Vrijwel tegelijkertijd rapporteerde de Organisatie voor veiligheid en samenwerking in Europa, de OVSE, dat het aantal journalisten in Turkse gevangenissen het afgelopen jaar is gestegen van 57 tot 95. Voor de EU is er als drager van de democratische waarden alle reden de druk op Turkije als kandidaat-lid te verhogen.

Maar de vraag is of Rutte en Verhagen aan Gül met gezag hun zorgen kunnen overbrengen, nu zij zo overtuigd samenwerken met een politicus die de Turken en de islam keer op keer beledigt.

About these ads

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s